tag:blogger.com,1999:blog-44479937017858139712012-01-08T09:50:13.587+05:30తలపుల్ని తట్టి లేపే.. ఎద తలుపుల్ని తెరిచే.. మది తాలూకు ఆరాటాలు ఈ జ్ఞాపకాల కెరటాలు..ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.comBlogger711100tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-12861956002047588392008-10-26T10:48:00.003+05:302008-11-06T13:01:36.100+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SQP9dmNzm2I/AAAAAAAAAbg/3d2SSDFpyH0/s1600-h/barrenized_farm_land.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 207px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SQP9dmNzm2I/AAAAAAAAAbg/3d2SSDFpyH0/s320/barrenized_farm_land.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261327474615360354" /></a><br /><br />అతడొక సైన్యం..<br />ఎదను మండించిన ఆక్రోశాన్ని ఆయుధంగా మార్చి, కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br />కుతకుతలాడే రుధిరపు ఆవేశాన్ని కరవాలంగా మార్చి, కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br /><br />అతడొక సైన్యం..<br />కారే కన్నీటి చుక్కలని తుపాకీ గుండ్లలా మార్చి, కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br />దూరే పిరికితనాన్ని నిర్జించి, ధైర్యాన్ని ధరించి, కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br /><br />అతడొక సైన్యం..<br />కూలే బ్రతుకులు, కాలే కడుపులు, రగల్చిన మంటని మోస్తూ కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br />అవినీతి సెగలూ, అసమర్ధపు చేతలూ, మిగిల్చిన బ్రతుకును మార్చడానికి కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br /><br /><br />అతడొక సైన్యం..<br />భావావేశపు సున్నితత్వం, కవుల కలాలు, తమ తలరాతను మార్చలేవని తెలిసి కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br />తమ తరపున గొంతెత్తిన గళాలు మధ్యలోనే ఎందుకు మూగపోయాయే తెలిసి కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br /><br />అతడొక సైన్యం..<br />తమకు రావలసిన, తనకు కావలసిన పిడికెడు మెతుకుల కోసం కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br />తమ వారికోసం, తన వారికోసం కావాల్సిన దోసెడు గంజికోసం కదులుతున్నాడు కదనరంగానికి..<br /><br />అతన్నెవరు ఆపలేరు..<br />బక్క శరీరంపై నాట్యం చేసే లాఠీలు..<br />తెగిన నరాలపై విహారం చేసే గాయాలు..<br />శుష్కించిన దేహంలోకి దూసుకెళ్ళే తూటాలు..<br />కుటిల యుక్తులు, మారణకాండలు, <br />దమననీతులు, ఏమార్చే మాటలు..<br />ఇవేవీ అతన్ని ఆపలేవు, ఎందుకంటే ఇప్పుడు అతనొక సైన్యం..<span style="font-style:italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-1286195600204758839?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-67324730235732526212008-09-27T12:48:00.001+05:302008-11-06T13:03:21.154+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SN3ebv-cKeI/AAAAAAAAAXw/pByJPWnXB_g/s1600-h/50678562.ensaios002.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SN3ebv-cKeI/AAAAAAAAAXw/pByJPWnXB_g/s320/50678562.ensaios002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250597308900059618" /></a><br />కంటున్నావా..???<br />నావి కాని కలలు కంటున్న నా నయనాల మాటున ఆగిన స్వప్నాలని...<br />వింటున్నావా..??<br />నాది కాని మౌనాన్నిఆశ్రయిస్తున్న నా అధరాల చాటున దాగిన మౌనాన్ని..<br /> <br />కనిపిస్తున్నదా..??<br />నాది కాని నివేదనను నివేదించలేక శిలై పోయిన నా ఎద తాలూకు మరణవేదన..<br />వినిపిస్తున్నదా..??<br />నావి కాని వేదనలను అందించలేక అలై పోయిన నా మది తాలూకు అరణ్యరోదన..<br /> <br />ఏదో తెలియని వేదన..<br />మది తాలుకు జ్ఞాపకాలని పట్టి కుదుపుతూ వుంటే..<br />ఏదో తెలియని యాతన..<br />ఎద తాలుకు గవాక్షాలని తీసి కరిగిన క్షణాలని చూపుతూ వుంటే..<br />నీకెలా వీడ్కోలు పలకను నేస్తం..???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6732473023573252621?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-807414528491365922008-09-18T14:46:00.001+05:302008-09-18T14:52:43.853+05:30అప్పుడే వర్షం కురవడం మొదలయింది. సన్నటి జల్లులు హాయిగా, ఆర్తిగా నను తడిమేస్తూ, తడిపేస్తూ ఉంటే ఇలా బైక్ నడపడం ఎంతో హాయిగా ఉంది. ఇంక నా వెనుక "తను" కూర్చొని ఉంటే ఈ రైడ్ ఇంకా ఎంత బావుండు అని ఒక్క క్షణం అనిపించింది. కానీ అది ఒక్క క్షణమే, సరేలే ఇంకో పది నిముషాల్లో ఎలాను ఇంటికి చేరిపోతాం కదా, వెంటనే తనని తీసుకోని అలా కార్లో, ఏకాంతంగా(?) ఉన్న రోడ్ల వెంబడి పరుగులు తీయించాలి అనుకొన్నా. ఈ ఉహ మదిలో మెరిసిన మరుక్షణం నా బైకు వేగం నాకు తెలియకుండానే పెరిగింది. అనుకోన్నట్లే పది నిముషాల్లో ఇంటి ముందుర వున్నా. కాలింగ్ బెల్ కొట్టబోతూ ఉండగా నెమ్మదిగా "ఆకులో ఆకునై, పువ్వు లో పువ్వునై" అన్న కృష్ణశాస్త్రి గారి లలిత లాలిత్యపు గీతం మధురంగా నా చెవులకు సోకింది. ఒక్క క్షణం అర్ధం కాక, మరోక్షణం అంత శ్రావ్యమైన పాటని పూర్తిగా వినాలన్న కోరికతో, ఇంకోక్షణం ఆ పాటకి అంతరాయం కలిగించలేక అలా నిలుచుండి పోయాను. ఏమయిందో ఏమో ఆ గాత్రం వెంటనే ఆగిపోయింది. నెమ్మదిగా కాలింగ్ బెల్ కొట్టాను. అత్యంత మృదువైన పాదాల సవ్వడి తలుపును సమీపిస్తున్న శబ్దం నను చేరింది. క్లిక్ మన్న శబ్దంతో తలుపు తెరుచుకొంది. ఎదురుగా "తను", ఎంత పని చేసినా ఎప్పుడు అలసిపోని చిరునగవు మొహంతో నా "తను". <br /><br />"వచ్చేసారా? ఎంతసేపయింది వచ్చి?" అంటూ నేను లోపలకి నడిచేదానికి దారి వదలింది. <br /><br />"10 నిముషాలు అయింది వచ్చి". అంటూ నేను లోపలికి నడిచాను.<br /><br />"మరి అంత సేపు తలుపు కొట్టకుండా ఎం చేస్తున్నారు?" అని అడిగింది.<br /><br />"నువ్వు పాడుతున్న పాటని అలా వింటూ బయటే నిలుచుండి పోయాను. నువ్వు అలా పాడుతూ ఉంటే నాకేమో సమయం తెలియదు. నిజం చెప్పాలంటే నువ్వు చాలా బాగా పాడుతావ్ సుమీ." అన్న నా సమాధానికి తన మొహంలో కూసింత ఆనందం, కూసింత గర్వం, కూసింత సిగ్గు క్షణకాలం మెరిసి మాయమయి పోయాయి. నిజం చెప్పొద్దూ ఆ క్షణంలో నా "తను" మోములోని భావాలని ఒడిసి పట్టుకోవాడానికి నేను రవివర్మ నైతే ఎంత బావుండు అనిపించింది.<br /><br />"ఫో నువ్వు మరీ ఎక్కువ చేస్తున్నావ్." అంటూ వంటగదిలోకి తుర్రుమంది. తనవేనుకాలే "అది కాదు నే చెప్పేది నిజం. నువ్వు నమ్మాలంటే ఏం చెయ్యాలో చెప్పు." అంటూ అనుసరించాను.<br /><br />"ఏం చెయ్యనక్కరలేదు కానీ, ముందర తమరు ఫ్రెష్ అయిరండి." అంటూ నన్ను బాత్రుం లోకి బలవంతగా నెట్టింది.<br /><br />నేను 5 నిముషాల్లో ఫ్రెష్ అయి అలా బాల్కనీలో కూర్చొని కురిసే వర్షాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయాను. తనతో బయటకి వెళ్ళాలని ఉన్నా, ఇప్పుడు బలవంతంగా బయలుదేరతీయడం మంచిది కాదు అని ఆగిపోయాను. ఈ వానలో కాఫీ తాగాలనిపించి, "ఒక కప్పు కాఫీ" అని పెద్దగా అరిచాను. అంతే చేతిలో ఘుమఘుమలాడే కాఫీ కప్పులతో నా ఎదురుగా "తను". నాకొక కప్పు ఇచ్చి తనొక కప్పు తీసుకోని ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చొని నాతొ పాటు వర్షాన్ని అనుభవించడం ప్రారంభించింది. మేము అలా ప్రకృతిని అనుభవిస్తూ, కాఫీని ఆస్వాదిస్తూ, మధ్యలో మాటల చెణుకులు విసురుకొంటూ అలానే ఉండిపోయాము.<br /><br />కాస్సేపటికి "ఏమిటి? అలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నావు?" అన్న ప్రశ్న వినిపించి తల పైకెత్తాను. నా వైపు కుతూహలంగా చూస్తూ నా "తను".<br /><br />"నిశ్శబ్దంగా కాదు, మౌనంగా ఉన్నాను." <br /><br />"రెండూ ఒకటే కదా?" చిన్నపిల్లల్లా అడిగే తన మోము చూస్తే నిజం చెప్పొద్దూ నాకు చాలా ముద్దొచ్చింది, అలానే తన ప్రశ్నకు నాకు నవ్వొచ్చింది.<br /><br />"నేను అడిగిన ప్రశ్నకు జవాబు ఇవ్వలేదు." అన్న తన మాటలకు లోకంలోకి వచ్చి పడ్డాను.<br /><br />"మాటలు లేకపోవడం నిశ్శబ్దం, మాటలు రాకపోవడం మౌనం." అని జవాబిచ్చాను.<br /><br />ఆ జవాబుకి తను మోము కాస్త చిన్నబోవడం గమనించి టాపిక్ ని మార్చే దానికి, "ఇవ్వాళ వంటేం చేస్తున్నావ్?" అని అడిగాను.<br /><br />"చెప్పు ఏం చెయ్యమంటావో?" అని అడిగింది.<br /><br />"రేపు నాకు ఎలాను శెలవు కాబట్టి, ఈ రోజు వంట నేను చేస్తాను, నువ్వు తిను చాలు." అని చెప్పాను.<br /><br />"ఆ నువ్వు చేస్తే ఇక తిన్నట్టే మరి. మొన్నొక రోజు వంటతో నీ తంటా చూసాను. నీకు అంత శ్రమ అక్కరలేదు కానీ, ఏం కావాలో చెప్పు చాలు, నేను చేసి పెడుతాను."<br /><br />నేను వదులుతానా? ఎలాగోలా ఒప్పించి నా "తను" ని పక్కన కూర్చోబెట్టి ఉల్లిపాయలు కోయడం మొదలెట్టాను. అంతే, వరద గేట్లు తెగినట్లు కళ్ళలోంచి ఆగకుండా నీళ్ళు బయటకి రావడం మొదలెట్టాయి. ఇక మన వల్ల కాదు అని గమనించిందో ఏమో "తను" వచ్చి నిశ్శబ్దంగా నా చేతిలోని కట్టర్ ని అందుకొని వాటిని కోయడం మొదలెట్టింది, నేను హెల్ప్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టాను. అలా వంట చేసుకొని బయటకి వచ్చేసరికి, వాన పూర్తిగా తగ్గి, మేఘాల చాటునుంచి చంద్రుడు మా ఇద్దరినీ చూడటం మొదలెట్టాడు.<br /><br />మాటలకన్న మధురమైన భాష మౌనమే అని ఈ సందర్భంలో మరోసారి రుజువయ్యింది. మా మధ్యన మాటలులేకుండా కేవలం మౌనంతో సంభాషించుకొంటూ, అప్పుడప్పుడు చూపుల శరంపరలని సంధించుకొంటూ ప్రకృతిలో మమేకమై, మాలో మేము అంతర్భాగమై ఆ సందర్భాన్ని తనివితీరా ఆస్వాదిస్తున్నాం. <br /><br />ఇంతలో "నాకోసం ఒక పాట పాడవా?" అని నా "తను" నను మెల్లగా ఒక కోరిక కోరింది.<br /><br />"నేనా? పాటా?" అంటూ ఆశ్చర్యపోయాను. <br /><br />"అదేమిటి? మరీ సంతూర్ మమ్మీ లా అంత ఆశ్చర్యపోతావ్? ఆ నువ్వే, ఒక పాట పాడు మరి నాకోసం." అంటూ బలవంత పెట్టింది.<br /><br />"సరే పాడితే నాకేం ఇస్తావ్?" అన్న ప్రశ్న నా నుంచి.<br /><br />"నీకేం కావాలంటే అది కాదు. నువ్వు ఊహించలేనిది నీకు దొరుకుతుంది" అంది పెదాలని గుండ్రంగా చుట్టి గాలిలోకి ముద్దులు విసురుతూ.<br /><br />"భలే మంచి బేరము, పసందైన బేరము" అని నా మనస్సు ఉత్సాహంతో ఉరకలు వేస్తుండగా ఏం పాట పాడాలా అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. కానీ ఎంత ఆలోచించినా నాకు పాట తట్టలేదు. ఇదే చెప్పి "నీకేం పాట కావాలో చెప్పు అదే పాడుతాను" అని చెప్పాను.<br /><br />"నీకు నాకు ఇష్టమైన పాట పాడు" అన్న సమాధానం.<br /><br />"నీ నవ్వు చెప్పింది నాకు నేనెవ్వరో ఏమిటో..<br />నీ నీడ చూపింది నాలో ఇన్నాళ్ళ లోటేమిటో.." అంటూ పాడ సాగాను. <br /><br />పాట మొత్తం పూర్తయ్యేంతవరకు మా మధ్యలోకి గాలి సైతం చొరబడడానికి సందేహించింది. పాట పూర్తికాగానే వర్షం, ఆకాశంలోంచి కాదు, నా "తను" కనులలోనుంచి. తనని పూర్తిగా ఏడవనిచ్చాను, ఎన్నాళ్ళనుంచో తన గుండెల్లో గూడు కట్టుకొన్న బాధ కరిగి, చెలియకట్ట దాటి హాయిగా ఈ లోకంలోకి ప్రవేశించి నెమ్మదిగా అదృశ్యమవుతుందన్న ఆలోచనతో తనని ఇంకా ఏడవనిచ్చాను.<br /><br />కాస్సేపటికి తను తెప్పరిల్లింది. సరే సందర్భాన్ని మారుద్దామని, "పాట పాడేసాను కదా. మరి నా గిఫ్టు సంగతి ఏమిటి?" అని అడిగాను. ఊహించలేని గిఫ్టు ఏమయింటుందో అని ఊహించేదానికి ప్రయత్నిస్తూ.<br /><br />అంతే కళ్ళ ముందర నక్షత్రాలు కనిపించాయి, చెవులకి ఉరుముల మెరుపుల శబ్ధాలు వినిపించాయి తను నా చెంపమీద కొట్టిన దెబ్బకి. "అమ్మనీ ఉహించని గిఫ్టు అంటే ఇదా? దెబ్బ కొట్టావు కదే? ఉండు నీ పని చెబుతా" అని తనని పట్టుకొనే దానికి ప్రయత్నించాను. మెరుపులా మెరిసి చటుక్కున మాయమయ్యి, గాలిలా అక్కడ ఇక్కడ ఉంటూ, నీళ్ళలా చేతిలోంచి జారిపోతూ, "నన్ను పట్టుకోలేవు నీ వల్ల కాదు" అని ఏడిపిస్తూ ఇల్లంతా పరిగెడుతున్న తనని పట్టుకోవడం నిజంగానే నా వల్లకాలేదు. ఈ ప్రయత్నంలో నా కాలు మెలికబడింది,<br />'అమ్మా' అంటూ కూలబడిపోయాను. "ఏమయింది?" అంటు ఆందోళనతో నన్ను చేరిన నా "తను"ని "పట్టుకోలేనన్నావుగా చూడు <br />పట్టేసుకున్నా" అని తనని గట్టిగా పట్టుకొన్నాను. "ఇలా అబద్దం చెప్పి పట్టుకోకూడదు మొద్దబ్బాయ్" అని నన్ను వదిలించుకోవాలని తను ప్రయత్నిస్తుండగా ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది.<br /><br />"ఎవరో వచ్చారు వెళ్ళి తలుపు తియ్యి" అని అన్నాను. <br /><br />"నువ్వొదిలితే అలానే వెళ్ళి తీస్తాను. వదులు మరి." <br /><br />"సరే వెళ్ళి తియి" అని నా పట్టుని తప్పించాను. <br /><br />"ఎవరూ?" అని తను వెళ్లి తలుపు తీసింది. పక్కింటి సుందరంగారు, వాళ్ళావిడ పక్కనే ఇంకెవరో చిన్న పిల్లాడు వాకిట్లో నిలబడి ఉన్నారు. "రండి" అని వాళ్ళని లోపలికి సైగల ద్వారా ఆహ్వానించాము. వాళ్ళు వచ్చి "రేపు సత్యన్నారాయణ స్వామి వారి వ్రతం మీరిద్దరూ తప్పకుండా రావాలి" అని అతికష్టం మీద మాకు అర్ధమయ్యేలా వారికొచ్చిన సైగల భాష ద్వారా చెప్పారు. అంతలో పక్కన ఉండే అబ్బాయి, "ఏమయింది మామయ్య? ఎందుకు నువ్వు సైగలు చేస్తున్నావు? వీళ్ళిద్దరికి ఏమయింది?" అని మా ఇద్దరిని చూపించి ప్రశ్నించాడు. దానికి సుందరంగారు, "వీళ్ళిద్దరికి వినపడదు, మాటలు రావు. అందుకని" అని చెప్పారు. లిప్ మూవ్మెంట్ ద్వారా వాళ్ళేం మాట్లాడుకొంటున్నారో అర్ధం చేసుకోవడం మా ఇద్దరికీ పెద్ద కష్టం కాలేదు. కానీ ఆ పిల్లాడు చూసిన చూపుకి మాత్రం చాలా బాధవేసింది, ఆ చూపు నిండా జాలి ఉంది. చిన్నప్పటి నుంచి అలవాటైన జాలి, నీకేమి చేతకాదు వెళ్ళి ఆ మూల కూర్చో అని వెక్కిరించే జాలి. వీళ్ళకెందుకు చదువు సట్టుబండలు అని వెక్కిరించే జాలి. మీక్కూడా అలానే అనిపిస్తోందా?<br /><br />==========================================================================<br />మొన్న వినాయక చవితి సందర్భంగా ఊరికి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ట్రైన్ లో నా కెదురుగా ఉన్న బెర్తుల మీద మంచి జంట, చూడ కన్నుల పండుగగా ఉన్నారు. నాకు చాలా సేపటివరకు అర్ధం కాలేదు ఇద్దరికీ మాటలు రావని. అర్ధమయ్యాక ఒక్కక్షణం ఎవరిమిదో చెప్పలేనంత కోపం, చూపించలేనంత ఉక్రోషం. వాళ్లతో మాటలు కలిసాక అర్ధమయింది, వాళ్ళకి కావలసింది జాలి కాదు కొద్దిగా మానవత్వం కలిసిన సాయం అని. ఈ కధకి వారే ప్రేరణ, అలానే అవసరమైన థీమ్ వచ్చేలా తమ కధ ద్వారా నన్ను inspire చేసిన <a href ="http://prasadm.wordpress.com/2008/08/03/%E0%B0%8F%E0%B0%95%E0%B0%BE%E0%B0%82%E0%B0%A4-%E0%B0%B5%E0%B1%87%E0%B0%B3-%E0%B0%93-%E0%B0%95%E0%B0%BE%E0%B0%82%E0%B0%A4-%E0%B0%B8%E0%B1%87%E0%B0%B5/">ప్రసాదం</a> గారికి కూడా కృతజ్ఞతలు.<br />==========================================================================<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-80741452849136592?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-34064045281784911222008-08-28T17:51:00.001+05:302008-08-28T17:53:00.391+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SLaYmQovSkI/AAAAAAAAAW0/7_cNcp9e4rI/s1600-h/DSCN0817.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SLaYmQovSkI/AAAAAAAAAW0/7_cNcp9e4rI/s320/DSCN0817.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239542999560440386" /></a><br />ఊహల ప్రయాణం ఊపిరి వున్నంత వరకే..<br />ఊసుల నిరీక్షణం ఊహలున్నంత వరకే..<br /> <br />ఎన్ని చూపులు??<br />ఎన్ని మాటలు??<br />కాలం కరిగిపోతుంది, స్వప్నం ఇక చాలు అని కంటిపాప చెబుతుందా?<br />మది మీటుతున్న భావసరిగమల్ని ఆపమని ఎద చెబుతుందా?<br /> <br />ఎన్ని కలలు??<br />ఎన్ని అలలు??<br />సరాగాల అంచులకు.. సుస్వరాల మాలికల్ని చేర్చకు అని రాగమాలిక చెబుతుందా??<br />హారాల రాగ ప్రభంధాలకు.. మనోహరాల ఆల్లికలని పేర్చకు అని హాలిక చెబుతుందా??<br /> <br />ఎన్ని సరదాలు??<br />ఎన్ని జ్ఞాపకాలు??<br />రెప్పల మాటున తన రూపుని దాచకు అని నయనానికి కంటిపాప అడ్డొస్తుందా??<br />ఊహల చాటున తనని బంధించకు అని మదిలోని రూపు మాసిపోమ్మంటుందా??<br /> <br />ఎన్ని ఊహలు??<br />ఎన్ని నిట్టూర్పులు??<br />పెదవి మాటున దాగిన మౌనాన్ని చేధించమని నిశ్శబ్దం అడుగుతుందా??<br />నాసిక మరవని శ్వాసని తనపైని ఆశ మరచిపోమ్మని కోరుతుందా??<br /> <br />ఎన్ని విరహాలు??<br />ఎన్ని వియోగాలు??<br /><br />-----------------------------**********************************-------------------------<br />(ఇది నేను 9 సం" క్రితం రాసింది. అందుకే కొంత (పూర్తిగానో ?) గందరగోళంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. పెద్దలు క్షమించి ముందుకు సాగగలరని నావినతి.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3406404528178491122?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-36174710451375214782008-08-18T11:21:00.004+05:302008-08-19T12:05:36.414+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SKppo787SDI/AAAAAAAAAWk/HoiDS2kHpG0/s1600-h/GIRL_CRYING.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SKppo787SDI/AAAAAAAAAWk/HoiDS2kHpG0/s400/GIRL_CRYING.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236113668780542002" /></a><br />కల చెదిరినా కన్నీరు రాదేం??<br />మిన్ను విరిగినా మది చెదరదేం??<br />ఆశల సౌధం క్రుంగినా ఎద విరగదేం??<br /> <br />మదిలో బాధాసుడిగుండాల హోరు..<br />ఊహల రెక్కలకు సంకెళ్ళు వేశారు..<br />ఆశల హరివిల్లును కూల్చేసారు..<br />భవిష్యత్తును కాలరాసారు..<br />కలల మ్రొగ్గలను చిదిమేసారు..<br /> <br />మీకేం తెలుసు?? <br />ప్రాతఃకాలపు హిమబిందువు లాంటి మా ఆశల వర్ణాలు..<br />మీకేం తెలుసు??<br />మనో ప్రాంగణాన మేము పెంచుకొన్న వూహల మ్రొక్కలు..<br />మీకేం తెలుసు??<br />కుల మతాతీతపు అవ్యక్త భావనల తియ్యందనాలు..<br />******************************************************************************************<br />నిజంగా నా స్నేహితుడి జీవితంలో జరిగిన ఒక చిన్న సంఘటన ఆధారంగా రాసాను. కుల, మతాలకి అతీతంగా వారిద్దరు ఒకరినొకరు ఇష్టపడ్డారు. ఇక్కడ నిజజీవితానికి విరుద్ధంగా ఏమీ జరగలేదు. అమ్మాయికి ఇష్టంలేకుండా పెళ్లి చేసారు, అలానే అబ్బాయికి కూడా. కానీ వేరొకరితో జీవితం పంచుకోలేని ఆ అమ్మాయి విడాకులు తీసుకుంది. ఇది తెలిసిన మా వాడి భార్య వాడిని రోజూ సాధించుకు తింటోంది. పెద్దల మూర్ఖపు పంతాలకి పిల్లల జీవితాలు ఎలా చేజారిపోతాయో చెప్పేదానికి ఇదొక చిన్న ఉదాహరణ.<br />*******************************************************************************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3617471045137521478?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-18262229941681372172008-08-12T15:38:00.000+05:302008-08-12T15:39:54.011+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SKFhWSS4riI/AAAAAAAAAWU/580wz9ZVz24/s1600-h/man_thinking.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_n8yhB3DHBCU/SKFhWSS4riI/AAAAAAAAAWU/580wz9ZVz24/s400/man_thinking.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233571277477293602" /></a><br />ప్రతి దృశ్యం లోనూ..<br />అదృశ్యం గానూ..<br />నయనానందకరంగా నీవు..<br /><br />ప్రతి శబ్దం వెనుకా..<br />సదృశ్యం గానూ..<br />తప్తశిలలా నేను...<br /><br />కంటికెరుపులా..<br />వంటి మెరుపులా..<br />కైపెక్కిన కన్నుల నిండుగా నీవు..<br /><br />తొలిసంజె ఎరుపులా..<br />వెన్నెల మెరుపులా..<br />మెరుపెక్కిన మిన్నుల నిండుగా నేను..<br /><br />పెదవి మధ్యన..<br />మౌనం చాటున..<br />సిగ్గు తెరల వెనుక నీవు..<br /><br />అల్లరి నవ్వుల మాటున..<br />అవ్యక్తపు విరహం పైన..<br />ఆలోచనల తీరాల ముందుర నేను..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-1826222994168137217?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-72037618007623776112008-08-03T20:28:00.000+05:302008-08-03T20:30:07.937+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SJXF5s4NFQI/AAAAAAAAAWM/2V7zP2ofbF4/s1600-h/crying-woman292x416.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SJXF5s4NFQI/AAAAAAAAAWM/2V7zP2ofbF4/s400/crying-woman292x416.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230304137350812930" /></a><br /><b>(నేనీమధ్య రోడ్డు మీద వెళుతుంటే, అందరూ రోడ్డులో కొంత గ్యాప్ ఇచ్చి, కొంత పక్కగా వెళ్తున్నారు. ఏమయిందా అని చుస్తే, ఒక ముసలి ఆవిడ, పాపం రోడ్డు దాటలేక, నది రోడ్డు మీదే పాక్కుంటూ, రోడ్డు అవతలి వైపుకి వెళ్తూ ఉంది. అందరూ ఎవరి దారిన వాళ్లు వెళ్తున్నారు కానీ ఒక్కరు కూడా ఆవిడ ఎంత అపాయంలో ఉందో పట్టించుకోవడంలేదు. నానాటికీ మనుష్యులలో మృగ్యం అయిపోతున్న మానవత్వానికి ఆనాటి సంఘటన నాకొక సాక్షంగా కనిపించింది, అనిపించింది. ఆ సంఘటనే నన్ను ఈ కవిత రాయడానికి ప్రేరేపించింది.)</b><br /><br />ఇదిగో చూసారా ఈమెని?<br />ఎండిన గాజు కనుల్లోని దైనత్యం మీకు కనిపిస్తోందా?<br />మనస్సులోని మూగ రోదన మీకు వినిపిస్తోందా?<br />ఇదిగో చూస్తారా ఈమె,<br />శుష్కించిన శరీరంపై ఆగిన గురుతులు మీకు కనిపిస్తున్నవా?<br />జీవం చావని ఎదలో దాగిన ఆశాచారికలు మీకు అగుపిస్తున్నవా?<br />ఇదిగో చూసారా ఈమెని?<br />ఎముకులగూడైన కాయంపై కరిగిన జీవితపు అవశేషాలు..<br />ఇంకా కడుపుతీపిపై మిగిలిన ప్రేమ తాలూకు సశేషాలు..<br />ఇదిగో చూస్తారా ఈమె జీవితచిత్రాన్ని?<br />వేలుపట్టుకొని నడక నేర్పించిన మాతృమూర్తి ఈనాడు నడవలేక,<br />కదిలే జనసముద్రాన్ని దాటలేక, దాటించే దయామయహస్తం కోసం ఎదురుచూస్తూఉంది.<br />ప్రేమనంతా కూరి నోటిముద్దగా అందించిన అమృతమూర్తి ఈనాడు ఆకలికేక<br />తో, పిడికెడు అన్నంకోసం అడుక్కోలేక, ఆకలితీర్చే ఆపన్నహస్తం కోసం ఎదురుచుస్తూఉంది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7203761800762377611?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-24162207885858407342008-07-31T17:40:00.000+05:302008-07-31T17:41:33.013+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SJGr5bEA8ZI/AAAAAAAAAWE/H6r5hFE-ec8/s1600-h/698493_lips.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SJGr5bEA8ZI/AAAAAAAAAWE/H6r5hFE-ec8/s400/698493_lips.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229149645359346066" /></a><br />నా కన్నుల మాటున దాగిన బాసలు.. <br />నా పెదవుల చాటున చిక్కిన ఊసులు.. <br />నా ఎద సడిలో ఇంకా పురివిప్పని ఊహలు.. <br />నా అంతరంగమధనపు కన్నీటి కలలు.. <br />నా మది నడిసంద్రపు జ్ఞాపకాల అలలు.. <br />నా హృదయ అంతర్వాహినిని తాకే తప్త శిలలు.. <br />నాలో మమేకమై, జీవితాంతం నిలిచే నీ జ్ఞాపకాలు.. <br />నా మనోవ్యధను తీర్చే మలయమారుతపు వీచికలు.. <br />నా గుండె గుప్పిట దాగిన విరహాగ్నిని దాచే కనీనికలు.. <br />నా స్వాప్నికజగత్తులో నాతొ విహరించే నా అభిసారికలు… <br /><br />అన్నీ నీవే.. అంతా నీ తావే.. అనంతానా నీ జాడే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2416220788585840734?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-61395751425980760952008-07-29T17:07:00.000+05:302008-07-29T17:07:43.524+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SI8A9__ojJI/AAAAAAAAAV8/9TmBUcZGw0o/s1600-h/Burning+Heart.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SI8A9__ojJI/AAAAAAAAAV8/9TmBUcZGw0o/s200/Burning+Heart.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228398757550787730" /></a><br />వింటారా..??<br />వినీలాకాశంలో తారకలు తలుక్కున అందిస్తున్న..<br />మేఘలోకంలో మెరుపులు తటిల్లున నినదిస్తున్న..<br />దగ్ధగీతం..<br /><br />వింటారా..??<br />గడ్డిపూలపై నిలిచిన తుషారబిందువుల చారకలు చూపిస్తున్న..<br />ధరిత్రీతలంపై మొలచిన గడ్డిపరకల మరకలు కురిపిస్తున్న..<br />దగ్ధగీతం..<br /><br />వింటారా..??<br />చీకటిలో వెలుగు పంచుతూ తను కరిగిపోయే కొవ్వొత్తి రాసే..<br />రెక్కలొచ్చిన పక్షి గూడు వదిలితే కన్నతల్లి పడే తపన మోసే..<br />దగ్ధగీతం..<br /><br />వింటారా..??<br />కొమ్మన కొమ్మన నిలబడలేక కోయిల విలపిస్తున్న..<br />రెమ్మన రెమ్మనుంచి రాలిపోయే పుష్పాలు ఆలపిస్తున్న..<br />దగ్ధగీతం..<br /><br />చూస్తారా ఎదలో నే రాసుకుంటున్న దగ్ధగీతం..<br />వింటారా మదిలో నే పాడుకొంటున్న దగ్ధగీతం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6139575142598076095?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-75742691678606299672008-07-24T10:13:00.002+05:302008-07-24T10:17:30.694+05:30<a href="http://bp3.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SIcmJeB9cUI/AAAAAAAAAVs/sJnHyPG2PDk/s1600-h/MV5BNTM1NjYyNTY5OV5BMl5BanBnXkFtZTcwMjgwNTMzMQ%40%40__V1__SX94_SY140_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SIcmJeB9cUI/AAAAAAAAAVs/sJnHyPG2PDk/s400/MV5BNTM1NjYyNTY5OV5BMl5BanBnXkFtZTcwMjgwNTMzMQ%40%40__V1__SX94_SY140_.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226187836708712770" /></a><br />నేను ఈ మధ్య MelGibson దర్శకత్వం వహించిన Apocalypto సినిమాని చూడటం జరిగింది. దీన్ని చూసిన మొదలు బ్లాగ్ లోకంలోని మిత్రులందరికీ దీన్ని పరిచయం చెయ్యాలనిపించింది. సినిమా అద్యంతమూ చాలా ఆసక్తితో నడుస్తుంది. ఇలా సినిమాని అద్యంతమూ ఆసక్తిగా నడిపించడంలో దర్శకుడు సఫలీకృతుడయ్యాడు. ఇక సినిమా కథ, కథనాల విషయం దగ్గరికి వస్తే,<br /><br />సినిమా మొదలు కావడమే <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Will_Durant">Will Durant</a> యొక్క ఒక quote "A great civilization is not conquered from without until it has destroyed itself from within." తో మొదలవుతుంది. ఇందులో హీరో ఒక ఆటవిక తెగకి చెందిన నాయకుని కొడుకు. తనకి గర్భంతో ఉన్న భార్యా ఒక కొడుకు ఉంటారు. ఆ తెగకి చెందిన వారితో కలిసి అడవిలో జంతువులని వేటాడుతూ అక్కడే నివసిస్తూ ఉంటారు. ఒకానొక రోజు ఆ తెగ మీదకి వేరే తెగ వారు దండెత్తుతారు. ఆ సందర్భంలో మన కథానాయకుడు వాళ్ళకి తెలియకుండా తన భార్యా పిల్లల్ని అక్కడే ఉన్న ఒక పెద్ద బావిలాంటి దానిలో దాచి పెడతాడు. దాడి చేసిన తెగవారు హీరోతో పాటు కొంతమందిని బందీలుగా పట్టుకొని కొంతమందిని చంపేస్తారు. చనిపోయినవారిలో హీరో తండ్రి కూడా ఉంటాడు.<br /><a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SIcll140q8I/AAAAAAAAAVk/au5CLVpW5H8/s1600-h/MV5BMTQ2NTY0MTcxOV5BMl5BanBnXkFtZTYwMjYyMjc2__V1__CR0,0,450,450_SS90_.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226187224637549506" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SIcll140q8I/AAAAAAAAAVk/au5CLVpW5H8/s200/MV5BMTQ2NTY0MTcxOV5BMl5BanBnXkFtZTYwMjYyMjc2__V1__CR0,0,450,450_SS90_.jpg" border="0" /></a><br />దాడి చేసిన తెగవారు అందరిని బంధించి తమ "మాయా" పట్టణానికి తరలిస్తారు. అక్కడ వారిని బలికోసం సిద్దం చేసిన వేదిక మీద కొంతమందిని బలిస్తారు. ఆ దృశ్యాన్ని దర్శకుడు ఎంతో హృదయవిదారకంగా చూపిస్తాడు. ఇంతకీ బలి ఎందుకోసం ఇస్తారో మీరు తెర మీద చూస్తేనే మంచిది. కొంతసేపటికి హీరో ఎలానో ఒకలా వారి చెర నుంచి తప్పించుకొని తన భార్యా బిడ్డల్ని కాపాడేదానికి బయలుదేరుతాడు. తప్పించుకొనే క్రమంలో దాడి చేసిన తెగ యొక్క నాయకుని కుమారున్ని అంతమొందిస్తాడు. ఎలాగైనా హీరో ని చంపాలనే కృతనిశ్చయంతో దా.తె.నా., ఎలాగైనా కుటుంబాన్ని రక్షించుకోవాలని హీరో అడవిలోకి బయలుదేరుతారు. హీరో తన కుటుంబాన్ని రక్షించు కొన్నాడా లేదా? దా.తె.నా. ఏమయ్యాడు? ఇలాంటి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు కావాలంటే మిగతా కథ మీరు వెండి తెర మీద చూడాల్సిందే.<br /><br />మరచిపోయాను చెప్పడం, ఈ చిత్రం 2007 సం" గాను 3 OSCAR awards ని గెలుచుకొంది.<br /><br />మీరు ఈ సినిమా ని చూడాలనుకొంటే <a href="http://www.watch-movies.net/movies/apocalypto/">ఇక్కడ</a> చూడవచ్చు.<br /><br /><br />సినిమా పేరు: Apocalypto<br />దర్శకుడు: Mel Gibson<br />సంస్థ: Icon Productions &amp; Disney<br />తారాగణం: Rudy Youngblood, Dalia Hernández, Jonathan Brewer మొ" వారు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7574269167860629967?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-52630936179430673232008-07-21T11:08:00.000+05:302008-07-21T11:09:01.343+05:30నిశ్శబ్ధ నీరవ నిశీధిలో,<br />చిరుదివ్వెపు వెలుగువై కనిపిస్తావని..<br /> <br />పున్నమి వెన్నెల తరంగాలలో,<br />వెల్లువలా వెలువెత్తుతావని..<br /> <br />వసంత మలయమారుతంలో,<br />మరుమల్లియలా మురిపిస్తావని..<br /> <br />చల్లని సంధ్యా సమయంలో,<br />సంగీతంలా వినిపిస్తావని..<br /><br />అల్లన మెల్లన పిల్లగాలులలో,<br />ఊహాల ఊయలవై ఊపేస్తావని..<br /> <br />పరిమళించు సుమ సుగంధాలలో,<br />విరిసిన నీ ఊసులు పంపిస్తావని..<br />ఇలా..<br />నీకై వేయికన్నులతో వేచియున్నానని,<br />నీ కెలా చెప్పను??<br /> <br />కానరాని నీ కోసం ఎక్కడని వెతుకను??<br /> ఎవ్వరిని అడుగను??<br /> <br />నా మది లో నిండిన రూపానివి నీవని..<br />నా ఎదలో విరిసిన ఊహాకుసుమం నీవని..<br />నీకెలా తెలుపను??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5263093617943067323?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-21105085108727457112008-07-15T14:32:00.001+05:302008-07-16T10:07:04.831+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SCAanBe2IoI/AAAAAAAAAPE/WBuHZo1QM7c/s1600-h/beautiful+eyes.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SCAanBe2IoI/AAAAAAAAAPE/WBuHZo1QM7c/s320/beautiful+eyes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197183227700585090" /></a><br />కలలు మానిన నా కళ్లు..<br />నీపై ఆరాధనకు నకళ్ళు..<br /> <br />తలపుల తావిలో తడిచిన నా కళ్లు..<br />నీపై సరాగాల తోలకరి జల్లు..<br /> <br />వుహాల పెన్నిధిలో వూయలూగిన నా కళ్లు..<br />నీపై అనురాగపు పూజల్లు..<br /><br />కనీనికలో నీ చిత్తురువుని దాచిన నా కళ్లు..<br />అనంతపు అందాల హరివిల్లు..<br /> <br />క్షణమైనా మూయని నా కళ్లు..<br />నీపై నిలిచిన చూపులకు సంకెళ్ళు..<br /> <br />నిశ్శబ్దపు నీరాజనాల నా కళ్లు..<br />నీపై ముసిరిన వలపులకు వాకిళ్ళు..<br /><br /><b>Note:</b> <a href="http://kala-lo.blogspot.com/2008/07/blog-post.html">కలలో.. కన్నీటి అలలో..</a> బ్లాగులో కల వాడిన కనీనిక అన్న పదం నాకు తెగ నచ్చి దానిని ఈ టపాలో వాడేసాను.<br /><b>కృతజ్ఞతలు to కల.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2110508510872745711?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-37441427062699766002008-07-11T17:44:00.000+05:302008-07-11T17:45:21.055+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SHdOuKGPSjI/AAAAAAAAAUk/elCYK7vDzfo/s1600-h/Love.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SHdOuKGPSjI/AAAAAAAAAUk/elCYK7vDzfo/s200/Love.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221728847850850866" /></a><br />ఆగని కాలం వెంబడి పరుగులు తీస్తూ.. <br />ఎగిసే అలల పైబడి అందనంత ఎత్తుకు ఎగుస్తూ.. <br />కరిగే కలల కోసం వెంబర్లాడుతూ.. <br />నే తీసే పరుగులు నీకు గుర్తున్నవా?? <br /><br />ఊహా సౌధాల వెంబడి ఉరుకులు పెడుతూ.. <br />గడచిన గతాల కోసం ఎదను త్రవ్వుతూ.. <br />నీ సన్నిధిలో ఆగిన క్షణాలను అందుకొంటూ.. <br />నే వేసే అడుగులు నీకు గుర్తున్నవా?? <br /><br />నీ నీడను అనుగమిస్తూ..<br />నీ జాడను అనుసరిస్తూ..<br />నీ శ్వాసను తీసుకుంటూ..<br />నీ ధ్యాసను మోసుకుంటూ..<br />నే రాల్చే కన్నీటి మడుగులు నీకు గుర్తున్నవా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3744142706269976600?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-25846642140176088192008-07-10T17:16:00.000+05:302008-07-10T17:19:20.028+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SHX3L5P239I/AAAAAAAAAUc/vrMNnLnqag4/s1600-h/sad-boy.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SHX3L5P239I/AAAAAAAAAUc/vrMNnLnqag4/s200/sad-boy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221351126723911634" /></a><br />ఆలోచనల అనంత సాగర గర్భాన నిలుచుంటావు..<br />సులోచనల రెప్పల మాటున సిత్రమై దాగుండిపోతావు..<br />అంతులేని ఊహల మేఘమాలికలలో పవళించిపోతావు..<br />పొంతన లేని కలలా కడలి కెరటమై నను ముంచెత్తుతావు..<br />సైతకసీమల్లో శిలలా నిలిచి నను మైమరచుతావు..<br />ప్రతిరోజూ నిన్నటి కలలా మిగిలి నను ఏకాంతంలో నిలిపేస్తావు..<br />నేడు రేపయ్యేలోగానే నను ఊహల్లో నిలిపి, నిన్నటి స్వప్నంలా మిగిలిపోతావు..<br /><br />మొన్నటి జ్ఞాపకంలా నను చేరి..<br />నిన్నటి కలలా నేటి ఊసుల్లోకి మారి..<br />నేటి తలపులా ఎదలోకి జారి..<br />రేపటి ఊహలా కంటిపాపలోకి దూరి..<br />నిత్యం నను మాయచేసి నా మది పరదా చాటున నీలినీడలా పరుండిపోతావు..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2584664214017608819?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-7185927389042925742008-07-09T14:52:00.008+05:302008-08-01T09:55:07.606+05:30ప్రియమైన బ్లాగు మిత్రులందరికీ,<br /> నేను నా బ్లాగు రూపురేఖల్ని మార్చేసాను. చూసిన వారందరూ చాలా బావుంది అని అంటున్నారు. మీకు ఈ template నచ్చితే దాన్ని <b><a href="http://www.esnips.com/doc/5c0ad34a-2758-4b48-b075-3e9751a63279/dprathap_blogTemplate">ఇక్కడి నుంచి</a></b> దిగుమతి చేసుకోండి. <br /> నా బ్లాగు రూపురేఖలు మార్చడంలో సహాయ పడ్డవారందరికి కృతజ్ఞతలు. మీకు మరిన్ని templates కావాలా? అయితే <a href="http://teluguvadini.blogspot.com/2008/07/free-and-premium-templates-for-your.html">తెలుగు'వాడి'ని</a> గారి బ్లాగుని ఒక సారి సందర్శించండి. నేను ఈ template ని అక్కడి నుంచి దిగుమతి చేసుకొని నాకు నచ్చిన విధంగా మార్చుకొన్నాను. మీకు ఈ template ఉపయోగించడంలో ఏమన్నా సందేహాలుంటే మీ సహాయానికి నేను ఎల్లప్పుడూ సిద్దంగానే ఉంటాను. నేను కాకపోయినా మన బ్లాగులోకంలోని <b>techies (వీవెన్, ప్రవీణ్, ప్రదీప్, కిరణ్)</b> ఎల్లప్పుడూ సిద్దంగానే ఉంటారు.<br /><br /><b><font color="#cc0000">గమనిక:</font></b> ఈ template ఉపయోగించే ముందు మీ పాట template ని ముందు జాగ్రత్తగా దిగుమతి చేసి పెట్టుకోండి. మరో ముఖ్యమైన విషయం, మీరు ఇదివరకు ఏమన్నా page elements ఉపయోగించి ఉన్నట్ట్లైతే అవన్నీ పోతాయి కావున, కాస్త జాగురూకతతో వ్యవహరించండి. వాటిని, వాటిలో ఉండే విషయాలన్నింటిని ముందే ఎక్కడన్నా save చేసి పెట్టుకోవడం మరవొద్దు. <br /><br />p.s. ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు: <b><a href="http://teluguvadini.blogspot.com">తెలుగు'వాడి'ని</a></b> గారికి మరియు ఈ template ఎంపికలో సహకరించిన నా మిత్రురాలు<b><a href="http://kala-lo.blogspot.com/"> కల</b> </a>కి కూడా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-718592738904292574?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-13710572778263202602008-07-05T15:46:00.007+05:302008-07-07T15:31:16.087+05:30<img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src= "http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SG9KnDdnrCI/AAAAAAAAAUU/1uQDg_0cjvk/s200/girl_looking_down.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219472527950588962"/><br />మరచిపోయావా?<br />నువ్వు నేను కలిసి పంచుకొన్న ఊహలు..<br />మనస్సూ మనస్సూ కలిపి విరచించుకొన్న ఊసులు..<br /><br />వాడిపోయాయా?<br />నాకై నువు రువ్విన ఓరచూపుల కంటికొనల ధృక్కులు..<br />నాకై నువు రాల్చిన మంత్ర ముగ్ధపు మనోహర వాక్కులు..<br /><br />చెరిగిపోయాయా?<br />నువ్వు నేను మెలిసి నడిచిన దారిలో విరిసిన పాదముద్రలు..<br />నువ్వు నేను రాసి మది అంతరంగపు పుటల్లో దాచుకున్న కవితలు..<br /><br />కరిగిపోయాయా?<br />నీకై నేను పంపిన వలపు మేఘసందేశాల ఆనందవీచికలు..<br />నీకై నేను వొంపిన తలపు తనూ వైభవపు విరీచికలు..<br /><br />తరిగిపోయాయా?<br />చేయి చేయి కలిపి వెన్నెల రాత్రుల్లో మనం ఆలపించిన మంజీరనాదాలు..<br />ధ్యాస శ్వాస కలగలిపి పున్నమి కాంతుల్లో మనం తిలకించిన సాగరకెరటాలు..<br /><br />మరచిపోయావా?<br />మన్ను మిన్ను కలిసినట్లున్నా అవి ఎప్పటికీ కలవవన్న నిజం..<br />కన్ను కన్ను పక్కనే ఉన్నా అవి ఎప్పటికీ చూసుకోలేవన్న నిజం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-1371057277826320260?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-3850090783152150952008-07-02T14:36:00.001+05:302008-07-02T14:37:40.844+05:30<b>పృథ్వీ గారు గీసిన ఒక అద్భుతమైన <a href = "http://pruthviart.blogspot.com/2008/07/blog-post.html">కళాఖండానికి</a> నా స్పందన..</b><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SGs9mToag8I/AAAAAAAAAR4/pCFoodgmMB4/s1600-h/1.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SGs9mToag8I/AAAAAAAAAR4/pCFoodgmMB4/s200/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218332321552958402" /></a><br />కడవనెట్టుకొన్న రాయంచ చెరువుగట్టు మీద నడచుచుండ.. <br />రెప్పదాటుకొన్న చూపు పడతి చనుకట్టు మీద పడుచుండ..<br />పిక్కదాటుకొన్న అతివ చీరకట్టు మదిన మరీచికలు వీచుచుండ..<br />మనస్సు దోచుకున్న మగువ కనికట్టు ఎద చప్పుడు దోచుచుండ..<br /><br />అలమెల్లన కదిలే రమణి కృష్ణవేణి జంటసర్పాలేమో అనిపించుచుండ..<br />వాలుకళ్ళలో మెదిలే తొయ్యలి భావమోహనం రాగ వీచికలు ఆలపించుచుండ..<br />పల్లెలో విరిసిన మానిని ముగ్ద మోహన సౌందర్యం ఎంకిని తలపించుచుండ..<br />సుదతి ముఖారవిందం చూసి పద్మమేమో అని భ్రమరం భ్రమించుచుండ..<br /><br />లలన ఆలన మెల్లన వయ్యారియై, భీతన హరిణేక్షియై.. <br />చెరువు గట్టు దాటి, పుట్ట దాటి పల్లెవైపు సాగిపోయింది.<br /><br /><b>ఫృధ్వి గారికి ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు..</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-385009078315215095?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-26864196745695132962008-06-29T20:45:00.001+05:302008-06-30T11:08:45.898+05:30నిరాశలో ఎన్ని వేడి నిట్టూర్పులు విడిచానో..<br />నా ఈ గది నాలుగు గోడలకే తెలుసు..<br />నీధ్యాసలో ఎన్ని రుధిరాశ్రువులు రాల్చానో..<br />నా ఈ తలపులు పంచుకొనే తలగడకే తెలుసు..<br /><br />నీశ్వాసలో మునిగి ఎన్ని పరివేదనలు దాచుకున్నానో..<br />నా ఈ స్మృతి యవనికలకే తెలుసు..<br />నీఆశలో తేలి ఎన్ని విరహవేదనలు మిగుల్చుకున్నానో..<br />నా ఈ గతి పవనికలకే తెలుసు..<br /><br />నీకోసం విరించినై ఎన్ని ప్రేమలేఖలు రాసానో..<br />వలపులు నింపుకొనే నా అక్షరాలకే తెలుసు..<br />నీకోసం విపంచినై ఎన్ని రాగాలు పలికించానో..<br />తలపులు వొంపుకొనే నా మది గవాక్షాలకే తెలుసు..<br /><br />ఇవన్నీ నీకై నే రాసే వలపు కావ్యాలు..<br />ఇవన్నీ నీకై నే దాచే తలపు దృశ్యాలు..<br /><br /> - Inspired by anonymous......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2686419674569513296?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-26965122116422733302008-06-27T10:40:00.004+05:302008-06-27T14:09:43.180+05:30<a href="http://bp1.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SGSmJ5AIMaI/AAAAAAAAARw/rS65KtbpwQc/s1600-h/woman20crying.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SGSmJ5AIMaI/AAAAAAAAARw/rS65KtbpwQc/s200/woman20crying.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216476957252268450" /></a><br /><br /><a href="http://dprathap.blogspot.com/2008/05/blog-post_27.html">వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం</a> చదివారా? దీన్ని చదివే ముందు దాన్ని చదువగలరని మనవి. <br /><br />నువు విహరించిన పూతోటలో..<br />నువు పహరించిన దారిలో..<br />నే ఏరుకున్న నీ నవ్వుల కుసుమాలన్నీ<br />నను ఓదారుస్తూ ఉంటే నువ్వెళ్ళిపోయావా నేస్తం??<br /><br />నువు మెరిసిన జ్ఞాపకాల విపణిలో..<br />నువు కురిసిన కలల ధరణిపై..<br />నే పేర్చుకొన్న నీ చూపుల సిత్రాలన్నీ<br />నను నడిపిస్తూ ఉంటే నువ్వెళ్ళిపోయావా నేస్తం??<br /><br />నువు విరిసిన నా ఊహల పందిరిలో..<br />నువు విరచించిన నా ఊసుల మందిరిలో..<br />నే కూర్చుకున్న నీ నవ్వుల రువ్వులన్ని,<br />నను పరిహసిస్తూ ఉంటే నువ్వెళ్ళిపోయావా నేస్తం??<br /><br />నువు నేను కలిసి నడిచిన సాగరతీరంలో..<br />నీ పాదాలను ఆర్తిగా స్పృశించిన కెరటాలు..<br />సైతకసీమల్లో నే నిర్మించుకున్న నీ తలపుల శిల్పాలు..<br />ఆరాటంగా నా మది ఘోషను వినిపిస్తుంటే నువ్వెళ్ళిపోయావా నేస్తం??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2696512211642273330?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-82692062859716737742008-06-20T15:11:00.010+05:302008-06-26T13:09:20.379+05:30ప్రియమైన నీకు,<br /> ఎలా వున్నావు నేస్తం అంటూ మరుపురాని నీ జ్ఞాపకాలు నను మైమరపిస్తూ, ప్రశ్నిస్తూ ఉంటే ఏమని సమాధానమివ్వను నేస్తం? కుశలమా నేస్తం అంటూ ఊహలపల్లకిలో ఊయలూపేసిన ఊసులు నను ఆరాటంగా స్పృశిస్తూ, ప్రశ్నిస్తూ ఉంటే ఏమని చెప్పగలను నేస్తం? కనులు కనులు కలిసి చూపులతో జరిగిన రాయభారాలు, అన్నిటికీ మౌనమేల, మాట పెదవి దాటదేల, అంటూ ప్రశ్నలు సంధిస్తూ ఉంటే దానికి మౌనమే సమాధానమైతే నేనేమని చెప్పగలను నేస్తం?<br /><br /> తొలిసంజె ఎరుపు నీ సిగ్గుల మోములోని ఎర్రదనాన్ని జ్ఞప్తికి తెస్తూంటే, ఉషోదయపు తుషార బిందువు నీ చూపులోని స్వచ్ఛతను గుర్తుకు తెస్తూంటే, కోయిల కలకూజితాలు నీ స్వరాన్ని దాటిన మధుర పలుకులను పలువరిస్తుంటే ఇలా ఉదయాన్నే నిద్రలేవడం చాలా బావుంది. నీరెండ చురుక్కు నీ చిరుకోపంలోని చమక్కుని కూడా చూపిస్తుంటే ఇంకా బావుంది. కాని ఈ క్షణం నీవు నా పక్కన లేవన్న నిజం నను కాస్సేపు భాధ పెట్టినా, ఇలా నీవు మిగిల్చి వెళ్ళిన ఏకాంతంలో నీవు నాకోసం భధ్రంగా దాచిన మధురోహలు నను పెనవేసుకుంటూ ఉంటే నిజంగా చాలా అద్భుతంగా ఉంది సుమా.<br /><br /> నేనంతా నీ పలువరింతలతో, రేయంతా నీ కలువరింతలతో నిండినట్లు ఆకాశం అంతా పయోధరాలతో నిండినట్లుంది (అలా కోపంగా చూడకు. నిజ్జంగా నిజం, ఈ పయోధరాలు అన్న పదాన్ని కేవలం మబ్బులు అని చెప్పడానికే వాడాను) . చల్లగాలి అలా మెల్లగా నను స్పృశిస్తూ ఉంటే, పిల్ల తుమ్మెర అల్లన మెల్లన నా శ్రవణాల్లో గిలిగింతలు పెడుతూ ఉంటే, నేనిక్కడ నీకోసం మనస్సునంతా కన్నులు చేసుకొని ఎదురుచూస్తూ ఉంటే, నను ఈ ఒంటరితనపు కైవారంలో బంధిచడం నీకేమన్నా న్యాయమా?<br /><br /> అదిగో వర్షం, నేను నీకున్నా తోడు అంటూ రయ్యిన నా వైపే వచ్చేస్తూ ఉంది. ఇదిగో ఇక్కడ మట్టి వాసన కమ్మగా అచ్చం నీవు నాకోసం కలిపే కాఫీ వాసనలా కమ్మగా నా నాసికకు చేరుతూ ఉంది. నీకు ఈ కాఫీ పిచ్చి పోదా అని కోపంగా అలా చూడకు. ఎంతైనా నీ చేతులతో కలుపుతావు కదా అందుకనే అదంటే నాకు చచ్చేంత ఇష్టం కాదు కాదు చచ్చిపోవాలనిపించేంత ఇష్టం. కాని ఇప్పుడు నువ్వు లేవు కదా అందుకని నేనే కాఫీ కలుపుకొని తాగుతున్నాఇలా కాఫీ తాగుతూ, అలా చిరుజల్లులలో తడుస్తూ, మన పెరటిలోని పూదోటలో తడుస్తూ, నీవు నేను కలిసి పంచుకొన్న అనుభూతుల్ని నెమరు వేసుకుంటున్నా. ఈ పూదోటలోని చెట్లని చుస్తే నాక్కొంచెం అసూయగా ఉంటుంది, నీ ప్రేమని నాతో పాటు పంచుకొంటున్నాయని. అలా నవ్వకు, నాకు కోపం వస్తుంది. ఇదిగో నువ్వు నాటిన మల్లెతీగ చిన్న చిన్న మొగ్గలు పెడుతూ ఉంది. ఈ మల్లెతీగను ఇప్పుడు ప్రేమగా స్పృశిస్తూ ఉంటే నిను తాకిన అనుభూతి కలుగుతూ ఉంది సుమా.<br /><br /> ఇటు చూసినా, అటు చూసినా, ఎటు చూసినా నీ రూపం కనిపిస్తూనే ఉంది. విరహం ఇంత భాధా కరమైనదని యెవ్వరూ నాకెందుకు చెప్పలేదు? అటు, ఇటు ఉరుకుల పరుగుల జీవితంలో ఎన్ని సరదాలు, ఎన్ని అనుభూతుల్ని మనం మరిచిపోతున్నాం? నాకంటూ ఇప్పుడు శక్తి వస్తే వెనువెంటనే నీ ఎదుట వాలి, నీ ఒడిలో తలవాల్చి పడుకోవాలనిఉంది. నా ఈ అనుభూతుల్ని లిఖిత సంపుటాలుగా మార్చి నీకు అంకితమివ్వాలనుంది. ఇదిగో ఇప్పుడే laptop లో నుంచి పాట వస్తుంది, "నువ్వు.. నువ్వు.." (ఖడ్గం లోది ఈ పాట అనుకుంటా. కదా?). అస్సలు ఇంత మంచి పాటలు ఎలా రాస్తారో కదా ఈ కవులు? మనస్సు మూలల్లోకి తొంగి చూసి, ఎదలోయల్లోని లయలను ఒడిసిపట్టి.<br /><center>"ఎన్ని సరదాల ఆగరోత్తులు వెలిగించుకున్నాను..</center><br /><center>ఎంత కాంక్షా శ్రీగంధంబు మైనొలది కొన్నాను..</center><br /><center> ఇంకా రావెందుకు ప్రభూ.."</center> అంటూ తిలక్ విరహొత్కంఠిత అయ్యి నీ మనస్సుతో నా మనస్సును పెనవేసి నీ కోసం అభిసారికనై నా మది గవాక్షం దగ్గర, తడి కన్నులతో, నీ అడుగుల సవ్వడి కోసం అనిమేషమై ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను త్వరగా వచ్చెయ్యి సుమా.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8269206285971673774?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-48302284427198174522008-06-19T17:17:00.000+05:302008-06-19T17:58:29.152+05:30శిలలు ధార ప్రవృత్తికి కరిగినా..<br />మరులు క్షార వృద్ధితికి క్షీణించినా..<br />విరులు క్షామ తీవ్రతకి కృశించినా..<br />నేను మాత్రం నీ వూహల వానలోనే తడుస్తూ వుంటా..<br /><br /> -Inspired By Anonymous poet.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4830228442719817452?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-109371995172938522008-06-11T10:43:00.002+05:302008-06-11T10:50:18.887+05:30<a href="http://bp1.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SE9ghU4T4OI/AAAAAAAAAQs/qY-PJZBuqq4/s1600-h/gothicrose.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SE9ghU4T4OI/AAAAAAAAAQs/qY-PJZBuqq4/s200/gothicrose.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210489419547795682" /></a><br />నాలో నేను..<br />నిత్యం భావ ఝరంపరిలో తడిసి ముద్దై పోతూఉంటాను..<br />అనునిత్యం అనురాగ శరంపరిలో ఆలంబన పొందుతూఉంటాను..<br />ఆద్యంతం సంఘర్షణ ఒడిలో స్వాలంబన పొందుతూఉంటాను..<br /><br />నాతో నేను..<br />అంతం లేని ఆలోచనల స్రవంతిలో కొట్టుకుపోతూ ఉంటాను..<br />సొంతం కాని కలల ప్రాకారంలో కొట్టుమిట్టాడుతూ ఉంటాను..<br />పొంతన కుదరని వాస్తవాల కడలిని ఈదుతూ ఉంటాను..<br /><br />నాకై నేను..<br />ఊహల పందిరి వేసే అనుభూతుల్ని నెమరు వేసుకొంటూ ఉంటాను..<br />ఊసుల రంగవల్లులు వేసే స్వప్నాలని పరికిస్తూ ఉంటాను..<br />ఉరికే మది తాలూకు రసానుభూతులలో ఓలలాడుతూ ఉంటాను..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-10937199517293852?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-78204375381952830332008-06-08T21:11:00.002+05:302008-06-09T14:36:28.024+05:30నువ్వు మిగిల్చిన ఏకాంతంలో, నీవు పేర్చిన జ్ఞాపకాల <br />అరలని శోధిస్తున్నా.. అక్కడైనా నీ సన్నిధి దొరుకుతుందేమోనని..<br />నువ్వు విదిల్చిన ఒంటరితనంలో, నీవు మరచిన ఊసుల<br />దొంతరలని చేధిస్తున్నా.. అక్కడైనా నీ ఊహల నిధి చేజిక్కుతుందేమోనని..<br /><br />నీవు మిగిల్చిన నిశ్శబ్ధపు నీరవంలో, నీవు విహరించిన కలల కైమోడ్పులైన<br />చక్షువులని తెరవలేకున్నా.. ఎక్కడ నీ రూపం మాయమవుతుందేమోనని..<br />నీవు విదిల్చిన అశ్రు తిమిరంలో, నీకై ఎగసిన అలలకై అరమోడ్పులయిన <br />గవాక్షాలని మూయలేకున్నా.. ఎన్నడైనా నీ అడుగు నా ఎదలోకి ప్రవేశితమౌతుందేమోనని..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7820437538195283033?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-52479014130215033382008-06-06T13:04:00.003+05:302008-06-06T13:25:21.147+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEjtKBSW_3I/AAAAAAAAAQk/khgLlbEStQg/s1600-h/061012-child-labor.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEjtKBSW_3I/AAAAAAAAAQk/khgLlbEStQg/s200/061012-child-labor.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208673725453893490" /></a><br />అందమైన బాల్యం..<br />అమ్మ ఒడిలో వికసించి..<br />అనుభూతుల రెక్కలు తొడిగి..<br />ఊహాలోకంలో విహరించాల్సిన అందమైన బాల్యం..<br />పేదరికపు ఒడ్డున రెక్కలు తెగి..<br />రేపటి ఆశలేని బ్రతుకు ముక్కలు అయి..<br />రుధిర సంద్రంలో కష్టాల నావ నెక్కి..<br />అలుపెరగని పోరాటం చేస్తోందీ అందమైన బాల్యం..<br /><br />అందమైన బాల్యం..<br />అల్లరి చూపులతో ముద్దు తెప్పించాల్సిన..<br />చిలిపి చేష్టలతో నవ్వుతెప్పించాల్సిన..<br />ముద్దు మాటలతో మురిపించాల్సిన అందమైన బాల్యం..<br />బేల చూపులతో నన్నాదుకోరు అంటూ..<br />బరువెక్కిన మట్టితట్టలు నే మోయలేనంటూ..<br />జానెడు పొట్టకోసం అవిశ్రాంతపు శ్రమ జరుపుతుందీ అందమైన బాల్యం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5247901413021503338?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-53111126426284778092008-06-05T17:55:00.007+05:302008-06-05T18:28:42.838+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEfi9Chr0aI/AAAAAAAAAQU/uUcNWY1AfjU/s1600-h/untitled.bmp"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEfi9Chr0aI/AAAAAAAAAQU/uUcNWY1AfjU/s320/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208381032355320226" /></a><br />మనస్సునంతా అలమెల్లనై కదిలించి..<br />తనువునంతా తటిల్లతై కరిగించి..<br />రూపంతా విద్యుల్లతై తాకి..<br />చూపంతా శరాఘాతమై సోకి..<br />లోకమంతా శూన్యమై వినిపించి..<br />దిక్కులన్నీ ఏకమై కనిపించి..<br />చుక్కలన్నీ నవ్వులై వికసించి..<br />మరులన్నీ కురులై మరిపించి..<br />ఊపిరులన్నీ విరులై మురిపించి..<br />ధ్యాసలన్నీ నా శ్వాసలై ఉరిపించి..<br />నన్నేడిపించుట న్యాయమా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5311112642628477809?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-56893025147071476912008-06-03T10:23:00.001+05:302008-06-03T10:52:52.164+05:30అగాధాల తలుపుల్ని తెరిచి, మనస్సు మూలల్లో చేజారిన <br />స్వప్నంకోసం వెతుకుతున్నా..<br />అశ్రుకెరటాల ఘోషని మరిచి, మది మందిరంలో నిలిపిన<br />నీ రూపం తలుస్తూ బ్రతుకుతున్నా.. <br />శిశిర వర్ణాల విరహల్ని మరిచి, ఎదలోతుల్లో గూడుకట్టిన<br />విరజాజుల తలంపుల కోసం శోధిస్తున్నా..<br />నీవు మిగిల్చిన జ్ఞాపకాలన్నింటిని బంధించి, హృదిలోయల్లో విరిసిన <br />నిశ్శబ్దపు తపనల కోసం తపిస్తున్నా..<br />నువ్వులేని క్షణాలన్నింటిని నిషేధించి, అనుభూతుల్లో చేజారిన<br />ప్రతిక్షణపు తలపుల కోసం పరితపిస్తున్నా..<br />కనుపాపల మనవిని మన్నించి, రెప్పల మాటున దాగిన<br />నీ చిత్తరువు పలికే నిశ్శబ్దరాగం వింటున్నా..<br />విశ్వమంత చోటులో ఇమడలేక, నీ పక్కన మిగిలిన<br />చిరు స్థలం కోసం దాటలేని సప్తసముద్రాలని దాటుతున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5689302514707147691?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-91746416357110162652008-06-01T16:45:00.000+05:302008-06-02T10:56:00.552+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEJkTez9sOI/AAAAAAAAAQE/tVDR-sZXnDo/s1600-h/untitled.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEJkTez9sOI/AAAAAAAAAQE/tVDR-sZXnDo/s320/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206834405045022946" /></a><br />నేస్తమా..<br />ఇన్నాళ్ళు నీ గుండెలో గూడు కట్టుకొని ఉండిపోయాను..<br />నీ వేదననంతా పంచుకొన్నాను..<br />నీ నివేదననంతా ఆలకించాను..<br />నీ స్వాతిశయాన్నంతా తిలకించాను..<br />నీ అభిసంశయాన్నంతా విన్నవించాను..<br />నీ ఆలోచనలన్నింటిని అర్ధం చేసుకున్నాను..<br />నీ ఊహలన్నింటిలో చేరి నీతో పాటు విహరించాను..<br />నీ జ్ఞాపకాలన్నింటిలో చేరి నీతో పాటు పహరించాను.. <br />కాని ఈరోజు నేను..<br />నీ వేదనను భరించలేక నీ కనుకోనకుల్లోంచి జాలువారి..<br />నీ చెక్కిలిపై నుంచి ప్రయాణించి నెమ్మదిగా అదృశ్యం అయిపోతాను..<br />నేస్తం..<br />నా నిగమం నీ వేదనను కొంచమైనా తగ్గించగలుగుతుందని ఆశిస్తూ..<br />సెలవా మరి..<br /><br /> - Inspired by Yandamoori.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-9174641635711016265?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-68502152417827187462008-06-01T03:28:00.001+05:302008-06-03T10:29:39.433+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEIQZez9sNI/AAAAAAAAAP8/RkVQ2fMzpF8/s1600-h/PRE10803.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SEIQZez9sNI/AAAAAAAAAP8/RkVQ2fMzpF8/s320/PRE10803.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206742149147504850" /></a><br />కనుకొనల చివర నిలిచిన అశ్రుబిందువునడుగు..<br />నీకై నే రాల్చిన రుధిరాశ్రువులెన్నో చెబుతుంది.<br />కంటిపాపలలో నిలిచిన చిత్తరువునడుగు..<br />నీకై నే గీసిన వర్ణచిత్రాలెన్నో చెబుతుంది..<br />పెదవి చివర నిలిచిన మాటరాని మౌనాన్నడుగు..<br />నీకై నే దాచిన అరుణ పదనిసలెన్నో చెబుతుంది..<br />స్మృతి పరదాల చాటున నిలిచిన జ్ఞాపకాలనడుగు..<br />నీకై నే విరచించిన అభినవ శార్దూలాలెన్నో చెబుతుంది..<br />విరిసిన తలపులు పంచుకొనే నా తలగడనడుగు..<br />నీకై నే కన్న స్వప్నాల సంగతులెన్నో చెబుతుంది..<br />మెరిసిన వలపులు పంచుకొనే నా ఎదనడుగు..<br />నీకై నే పడ్డ వేదనల రూపులేఖలెన్నో చెబుతుంది.. <br />అశగా ఎదురు చూసే నా మది గవాక్షాలని అడుగు..<br />నీకై నే ఎదురుచూసిన ఘడియలెన్నో చెబుతుంది..<br />ఊహల రహదారిపై తడబడుతున్న నా పాదాలనడుగు..<br />నీకై నే పయనించిన దూరాలెన్నో చెబుతుంది..<br />సాగర తీరంలో ఆర్తిగా నా పాదాలని స్పృశించే కెరటాలనడుగు..<br />నీకై నే పడే ఆరాటాల బాసలెన్నో చెబుతుంది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6850215241782718746?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-77375555463492176592008-05-28T11:17:00.001+05:302008-06-05T17:54:52.768+05:30అందరి మధ్యన నేనున్నప్పుడు..<br />హఠాత్తుగా నువ్వు గుర్తొచ్చినప్పుడు..<br />మనుసూ మాటా మూగవోయినప్పుడు..<br />ఏమయిందని అందరు అడిగినప్పుడు..<br />ఏమి లేదని చెప్పలేక..<br />ఏమయిందో తెలుపులేక..<br />నేనుపడ్డ వేదన ఎవరితో పంచుకోను (ఒక్క నీతో తప్ప)?<br /><br /> Inspired by పడమటి కోయిల పల్లవి..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7737555546349217659?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-50830498323938020642008-05-27T17:35:00.007+05:302008-06-24T12:33:54.804+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SDwB_ez9sLI/AAAAAAAAAPk/ZAYsIUqcIBc/s1600-h/crying.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_n8yhB3DHBCU/SDwB_ez9sLI/AAAAAAAAAPk/ZAYsIUqcIBc/s320/crying.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205037459447853234" /></a><br />కనురెప్పలు నీ జ్ఞాపకాల్ని మోయలేనంటూంటే..<br />కనుపాపలు నీ రూపాన్ని దాయలేనంటూంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<br />వెచ్చగా విరిసిన కల చిక్కని కన్నీరు చిమ్ముతుంటే..<br />ఝుమ్మని ఎగిసిన అల దక్కని స్నేహాన్ని చూపుతుంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<br /><br />వెనక్కిరాని కాలం మదికందిన మధురానుభుతుల్ని మమేకం చేస్తూంటే..<br />వెక్కివచ్చే ఏడుపు హృదికందిన స్వరాగమాలికల్ని చిన్నాభిన్నం చేస్తూంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<br />అనుభూతుల హారంలో చేరిన పుష్పాలు నను చూసి జాలిపడుతూంటే..<br />ఎదలోతుల దారంలో కూరిన రాగాలు నను చూసి శిలలై పోతూంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<br /><br />నిదురించే తోటలో నే ఏరుకున్న ఊహల కుసుమాలు నను చూసి విలపిస్తూంటే..<br />దరిచేరిన పాటలో నే కూర్చుకొన్న ప్రభంధాలు విషాద రాగం ఆలపిస్తూంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<br />చిరునగవు చాటున దాగిన మౌనం మనస్సును మెలిపెడుతూంటే.. <br />అడుగుల మడుగులో దాగిన జంటపాదాలు నను ఓదారుస్తూంటే..<br />వెళ్ళిపోతున్నావా నేస్తం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5083049832393802064?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-56669563851785923312008-05-19T14:55:00.004+05:302008-06-24T14:47:58.407+05:30ఎన్ని సరదాల ఆగరొత్తులు వెలిగించు కొన్నాను !!<br />ఎంత కాంక్షా శ్రీగంధంబు మైనొలది కొన్నాను !! <br />ఇంకా రావెందుకు ప్రభూ??<br />ఈ రాత్రి శంకాకులమై సడలి పోతూ వుంది..<br />మల్లెలు నను చూసి పరిహసిస్తున్నాయి.. <br /><br />నా మది నీ వెచ్చని ఊహల తాలూకు మధుర ఉఛ్వాసలతో నిండి పోయింది.. <br />ఈ గది నా నులి వెచ్చని వూపిరి తాలూకు సుమధుర నిఛ్వాసలతో నిండి పోయింది.. <br />నా విశాల చక్షువులు నా మది తాలూకు గవాక్షాలై..<br />నీ రాక కోసం అనిమేషమై ఎదురు చుస్తూఉంటే..<br />ఇంకా రావెందుకు ప్రభూ?? <br /><br />నీరవ నిశీధి వేళలో నే కన్న స్వప్నాల తాలూకు పరిమళాలని నీతో పంచు కోవాలని <br />ఆశగా..<br />ఆర్తిగా.. <br />నే ఎదురు చుస్తూఉంటే..<br />ఇంకా రావెందుకు ప్రభూ?? <br /><br />నిశబ్దంగా నా కంటి నుంచి జాలువారిన అశ్రుబిందువు..<br />శబ్దం చేస్తూ నేలపై జాలువారుతూ..<br />నీవు సామీప్యాన లేవన్న నగ్నసత్యాన్ని నాకు గుర్తు చేస్తూ..<br />మరో అశ్రుబిందువుకు మార్గాన్ని సుగమం చేస్తున్న వేళ కూడా..<br />ఇంకా రావెందుకు ప్రభూ??<br /><br /> - Inspired by Tilak's అమృతం కురిసిన రాత్రి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5666956385178592331?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-3784012826545675942008-04-24T11:05:00.019+05:302008-06-23T14:08:22.112+05:30గమనిక:<br />ఇందులోని పాత్రలు, సన్నివేశాలు అన్నీ కేవలం కల్పితం. ఎవరినీ ఉద్దేశించినవి కావు. ఈ రచన నా సొంతం. ఎవరైనా వాడినచో చట్టప్రకారం చర్యలు తీసుకోబడును. ఇక చదవండి.<br />========================================================<br /><br /> అప్పుడు సమయం సాయంత్రం 5 గంటలా యాభై నిముషాలు..అప్పటివరకు అందరికీ వెలుగును పంచిన సూరీడు విశ్రాంతి కొరకు వేగిరపడుతూ పశ్చిమాన ఉన్న కొండల చాటుకు వెళ్ళిపోతున్నాడు. మేము ప్రయాణిస్తున్న జీపు గుంతల్ని దాటుకుంటూ, గతుకుల్లో ఎగిరెగిరి పడుతూ లేస్తూ దుమ్మురేపుకుంటూ సాగిపోతూ ఉంది. ఆ జీపులో నేను, ప్రసాద్, అభి మరియు రాధిక డ్రైవరు తో కలిపి మొత్తం ఐదుగురున్నాము. మేమంతా మా I.F.S.(Indian Forest Service) ట్రైనింగ్ ముగించుకొని ప్రాజెక్ట్ వర్క్ కోసం ఇలా నల్లమల్ల అడువుల్లోని మా అటవీశాఖ గెస్ట్ హౌస్ కి బయలుదేరాం.<br /><br /> ప్రసాద్ పేరుకు తగ్గట్లే చాలా సౌమ్యుడు. వాడు నేను చిన్నప్పటినుంచి స్నేహితులం. నేను ఏం చదివితే అదే చదవడం వాడికి చిన్నప్పటి నుంచి అలవాటు. అదే అలవాటును ఇలా I.F.S. లో కూడా వదలలేదు. ఇక పోతే అభి, వాడు ఆరడుగుల అందగాడు. ఏదో వాడి టైం బావోలేక ఇలా మాలో వచ్చి పడ్డాడు. వాడి గురించి చెప్పుకోవాల్సిన ఇంకో ముఖ్యమైన విషయం ఇంకోటిఉంది. వాడికి ఏ అమ్మాయన్నా నచ్చితే ఆ అమ్మాయిని కౌగిలిలోకి చేర్చుకోనేవరకు నిద్రపోడు. ఇక రాధిక, తను చాలా ఇంటెలిజెంట్. I.F.S. ఆల్ ఇండియా టాప్ రాంకర్. చాలా డైనమిక్. కాకపోతే ఆ అమ్మాయి బలహీనత వాగుడు. ఎప్పుడు ఏదో ఒకటి వాగుతూనే ఉంటుంది. ఇక నా విషయానికొస్తే, నేను కొంచెం భావుకున్ని. కవితలు రాసుకొంటూ, చెట్టూ చేమా వదలకుండా తిరగడం నా హాబీ.<br /><br /> "ఇంకా ఎంతసేపు?" అన్న మా అభి గాడి మాటలతో అలా ప్రకృతిని చూస్తూ పరవశిస్తున్న నాకు ధ్యానభంగమయింది. "ఎంతో దూరం లేదు సారూ. ఇంకా పది నిముషాల్లో చేరుకుంటాం." అన్న మా డ్రైవర్ మాటలతో అందరం ఊపిరి పీల్చుకొన్నాం. అలా గతుకుల రోడ్ల పైన ప్రయాణం చెయ్యాలంటే ఎవరికన్నా విసుగే కదా?<br /><br /> మా డ్రైవర్ చెప్పినట్లే కరెక్ట్ గా పది నిముషాల్లో మా గెస్ట్ హౌస్ ని సమీపించాం. జీపు హారన్ శబ్దం వినగానే ఒక నల్లటి వ్యక్తి పరుగు పరుగున వచ్చి గేటు తీసాడు. మేమంతా జీపు దిగగానే మా డ్రైవరు "రంగయ్యా" అంటూ అతన్ని పిలిచి మమ్మల్నందరినీ పేరు పేరునా పరిచయం చేసాడు. తర్వాత డ్రైవరే మావైపు తిరిగి "సార్లు, ఈయన రంగయ్య. ఇక్కడి వాచ్ మాన్. మీకేం కావాల్సిన ఈయన్ని అడగండి. ఇప్పటికే లేటు అయింది ఇంటికాడ మా ఆవిడ నాకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది. ఇక నేను వెళ్ళొస్తా సార్లు" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. అతను అలా వెళ్ళగానే అభి, "వీడేంట్రా? అందరిని కలిపి సారూ, సారూ అంటాడు?" అనగానే వెంటనే ప్రసాదు అందుకొని "ఈ మేడం(రాధికని చూపిస్తూ) పాంటు-షర్ట్ లో ఉండేసరికి కన్ ఫ్యూజ్ అయ్యుంటాడురా" అనగానే అందరం మనస్పూర్తిగా కలిసి నవ్వుకొన్నాం.నాకు ప్రసాదులో నచ్చేది అదే, ఆ స్పాంటేనియటి. సందర్భానుసారంగా జోకులు వెయ్యడంలో వాడికి వాడే సాటి. ఇక రాధిక ఐతే చెప్పనవసరం లేదు. తన పైన ఎన్ని జోకులు వేసుకున్న అస్సలు పట్టించుకోదు. పైపెచ్చు మాలో కలిసి ఆ జోకుల్ని ఎంజాయ్ చేస్తుంది. తను టాపర్ అన్న అహంభావాన్ని అస్సలు చూపదు. ఇలా మేమందరం ఎంజాయ్ చేస్తూంటే రంగయ్య "మల్లీ" అంటూ ఎవరినో పెద్దగా పిలిచాడు. ఆ పిలుపుకు ప్రతిగా "వత్తున్నా మావా" ఏదో ఒక కోయిల కంఠం వినిపించింది. ఎవరిదీ ఈ కంఠం అనుకొంటూ అందరం కుతూహలంగా అటువైపు తిరిగాం.<br /><br />అంతే, కళ్ళ ముందర ఓ మెరుపు మెరిసినట్లైంది నాకు. ఆ మెరుపు నెమ్మదిగా ఒక ప్రౌఢ రూపం దిద్దుకొన్నది. పాతకాలం నాటి నేత చీర ఒక్కటే కట్టి, చేతులకు అడవిపుత్రులు వాడేటటువంటి కడియాలు తగిలించి అచ్ఛమైన మల్లి పువ్వు లానే ఉన్నది ఆ మెరుపు.వెంటనే నాలోని కళాకారుడు నిద్రలేచాడు. అయ్యో తన కళ్ళని కాళిదాసు చూడలేదే, చూసుంటే మరో అభిజ్ఞాన శాకుంతలము రాసేవాడేమో. అయ్యో తన ముక్కుని ముక్కుతిమ్మన చూడలేదే, చూసుంటే సత్యభామ ముక్కు బదులు ఈమె ముక్కు గురించి "నానా సూన వితాన వాసనలనానందించు.." అంటూ సాగిపోయేవాడేమో. అయ్యో తన మధునిలయాలను శ్రీనాధుడు చూడలేదే, చూసుంటే శృంగారనైషధం లో నలుని విరహగ్నికి బదులు, తన విరహాగ్నిని లిఖించి వుండేవాడేమో. అంతవరకూ ఎందుకు? నండూరి వారు ఈమెని చూసుంటే ఎంకి బదులు ఈమెని కధానాయికగా పెట్టుకోనేవారేమో అని నాలోని భావుకడు గగ్గోలు పెట్టసాగాడు. కాని నాకు మాత్రం ఈమెని చూడగానే "అడవి మల్లి" అన్న పదప్రయోగం ఎలా వచ్చిందో అర్ధం అయింది. ఇలా నేను సుప్తావస్థలోనుండగా ఎందుకో హఠాత్తుగా అభి వైపు చూసాను. అప్పుడే వాడు నా వైపు తిరిగి చిన్నగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వు చూడగానే నాకు అర్ధం అయింది వాడి చూపు ఆ ప్రౌఢ మీద పడిందని నేను ఖచ్ఛితంగా పక్కకి తప్పుకోవాలని. <br /><br /> ఇలా అందరం ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళుండగా మల్లి రంగయ్య దగ్గరికి వచ్చి నిలబడింది. రంగయ్య తనని మా అందరికి పరిచయం చేస్తూ "సార్లు, నా యింటిది. పేరు మల్లి" అని చెప్పి మల్లి వైపు తిరిగి "ఏంటే అట్టా సూత్తున్నావు? యీల్లు సార్లు. పట్నం నుంచోచ్చారు. తానం సేత్తారు. నీల్లెట్టు" అని పురమాయించాడు. తను అలా వయ్యారంగా నడుస్తూ వెళ్తుంటే నేను, అభి కళ్ళార్పడం మరిచిపోయాము. అలా కాస్సేపట్లో స్నానం మరియు భోజనాలు చేసి అందరం విశ్రాంతి తీసుకుంటామని చెప్పి ఎవరి గదుల్లోకి వాళ్ళు వేళ్ళిపోయాం. నన్ను మాత్రం నిద్రాదేవి వెంటనే కరుణించలేదు. కలల్లో సైతం మల్లి గురించిన ఆలోచనలే. తను, అభి కలిసి అడవిలో విహరిస్తున్నట్లు, జలపాతాల్లో సరిగంగ స్నానాలు చేస్తున్నట్లు. ఇలా ఎన్నో అర్ధంపర్ధం లేని కలలతో తెలతెలవారగా ఎప్పుడో నిద్రపోయాను.<br /><br /> గుడ్ మార్నింగ్ అన్న రాధిక పిలుపుతో నాకు మెలుకువ వచ్చింది. అప్పుడే వినిపిస్తున్న పక్షుల కిలకిలారావాలు, ప్రక్కనే తలస్నానం చేసి తడికురులతో, చేతిలో కాఫీ కప్పుతో నిలబడి, నన్నే చూస్తూ ఉన్న నా ప్రాణస్నేహితురాలు. ఎందుకో ఆ క్షణం నాకు నిజంగా చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. ఎందుకంటే ఇటువంటి గుడ్ మార్నింగ్ ఇంతవరకు నేనెరుగను. కాని నా ఈ సంతోషం కొద్దిస్సేపట్లో ఆవిరి అవ్వబోతున్నదని ఆ క్షణం నాకు తెలీదు. "ఏరా! ఇంకా ఎం ఆలోచిస్తున్నావు? లే లే. పద రెడీ అవ్వు. అడవిలోకి వెళ్ళాలి" అన్న తన మాటలతో ఈ లోకంలోకి వచ్చి పడ్డాను. కాఫీ కప్పు అందుకొని "థాంక్స్" చెప్పి అలా బాల్కనీ లోకి నడిచాను. బాల్కనీ లోంచి మల్లి కనిపిస్తుందేమో అన్న ఆశ తోనే సుమా. కాని ఆ బాల్కనీ లోంచి కనిపించిన దృశ్యం నన్ను కాస్సేపు నిరత్తురుణ్ణి చేసింది.<br /><br />అక్కడ నాకు కనిపించిన దృశ్యం ఇది, అభిగాడు ఏదో జోక్ వేసినట్లున్నాడు, మల్లి విరగబడి నవ్వుతూ ఉంది. ఆ నవ్వడం కూడా వొళ్ళు తెలియకుండా. ఆ నవ్వులకి తనకు కనువిందు చేస్తున్న మల్లి పయోధరాల కదలికల్ని అభి గాడు చూపులతోనే జుర్రు కొనేస్తున్నాడు. అమ్మో అప్పుడే వీడు రంగంలోకి దిగిపోయాడన్న మాట. ఎలాగైనా సరే, దేవదేవాదులు అడ్డొచ్చినా సరే, మల్లిని నా దారి లోకి తెచ్చుకోవాలని ఆ క్షణమే గట్టిగా ప్రతినబూనాను. కాని రంగంలో అభిగాడు ఉన్నంత వరకు అది అంత సులభం కాదని నాకు తెలుసు. ఇంతలోనే అభిగాడు, "మల్లీ ఇక్కడ ఏదో మంచి జలపాతం ఉందంట కదా? దాన్ని నాక్కొంచెం చూపిస్తావా?" అని అడిగాడు. "ఇక్కడే, దగ్గిరే సారూ. ఓ రెండు పర్లాంగులు ఉంటుంది." అని మల్లీ చెప్పగానే మా అభిగాడు "ఆయితే ఇప్పుడు వెళ్దామా?" అని అడిగాడు. దానికి మల్లి "కాని సారూ, అక్కడ సుడిగుండాలెక్కువ." అనగానే దానికి వీడేమో "పర్లేదులే. నేను మరి ఎక్కువ లోతుకి వెళ్ళను" అన్నాడు. మల్లి "సరే సారూ. మీలు నాస్టా చెయ్యండి. తర్వాత ఎల్దాం." అని చెప్పింది. ఈ సమాధానం వినగానే నాకు స్పృహ తప్పినంత పనైంది. "అమ్మో వీడు కాని ఆ ప్రౌఢతో కలిసి అడివిలోకి వెళ్తే ఏమన్నా వుందా? వీడు ఆ తనని ఊరికే వదిలి పెడుతాడా?" ఈ ఆలోచన రాగానే నేను వెంటనే రంగంలోకి దిగాను. "అభి మనం అంతా కలిసి అడివిలోకి వెళ్ళాలి. నువ్వు ఇప్పుడు వెళ్తే మనం అడివిలోకి వెళ్ళేసరికి ఆలస్యం అవుతుంది." అని నేను బాల్కనీ లోనుంచే అడ్డం పడ్డాను. మా వాడు ఏమన్నా తెలివి తక్కువ వాడా? "పర్లేదు లేరా. దగ్గరే కదా. ఒక అరగంటలో వచ్చేస్తాం. మీరు రెడీ అయ్యేసరికి ఎలాను ఒక గంట పడుతుంది." అని పెద్దగా నాకు వినబడేలా చెప్పి మల్లి వైపు తిరిగి, "మల్లీ! నేనిప్పుడే టిఫిన్ చేసి వస్తా. మనం ఇద్దరం మాత్రమే కలిసి అడివిలోకి వెళ్దాం" అని చెప్పి వాడి రూం లోకి వెళ్ళాడు. "మాత్రమే" అన్న పదం నాకు మాత్రమే వినిపించింది. దానికి అర్ధం తెలియనంత ముర్ఖున్నేమి కాదు. అయిపోయింది. అంతా అయిపోయింది. నాలోని భావకున్ని తట్టి లేపిన నా అడివిమల్లి వేరొకరి సొంతం అయిపోబోతుంది అన్న ఊహ రాగానే నన్నేదో నిస్సత్తువ ఆవరించింది.<br /><br />ఇంతలోనే మా అభిగాడు రెడీ అయ్యి రావడం మల్లితో కలిసి బయలుదేరడం అంతా నా కళ్ళ ముందరే జరుగుతూంటే నేను కాఫీ తాగడం తప్ప ఇంకేమి చెయ్యలేని నిస్సహాయుణ్ణి అయిపోయాను. వాళ్లు అలా వెళ్ళడం చూసిన రాధిక "ఏంట్రా? అభిగాడు ఏదో పెద్ద ప్లాన్ లో వున్నట్టున్నాడు." అని నన్ను అడగగానే నాకు పుండు మీద కారం రాసినట్లయింది. నా మౌనమే ఆ ప్రశ్నకి సమాధానం అయింది. నా మౌనాన్ని తను పట్టించుకోకుండా, "సరే కానీ, నువ్వు రెడీ అవ్వు. అబ్బ ఈ ప్రసాదు గాన్ని కూడా నిద్ర లేపాలి." అంటూ నేను ఖాళీ చేసిన కాఫీ కప్పు తీసుకొని వెళ్లిపోయింది. తను అలా వెళ్ళడం డ్రైవరు జీపు తీసుకొని రావడం ఒకేసారి జరిగాయి.<br /><br />ఇంకో అరగంటలో అందరం రెడీ అయ్యి జీపు దగ్గరికి చేరుకున్నాం. అందరం అక్కడికి చేరుకోగానే ప్రసాదు "అభి గాడు ఎక్కడ?" అని నన్ను అడిగాడు. నేను వాడికి జరిగినదంతా చెప్పాను. అంతా విన్న తర్వాత వాడు, "అయినా వాడికి ఈత రాదు కదా? ఇప్పుడు ఎందుకు వెళ్ళాడో?" అనగానే, మా డ్రైవరు "సారూ, అక్కడ భయంకరమైన సుడిగుండాలు ఉంటాయి. అక్కడ ఈతకి దిగడం చాలా ప్రమాదం." అనగానే అందరికీ గుండె ఝల్లుమంది. నేను వెంటనే "నీకు ఆ జలపాతంకి దారి తెలుసా? తెలిస్తే మమ్మల్ని అక్కడికి తీసుకెళ్ళు. తొందరగా." అని అతన్ని హడావుడి పెట్టాను. అతను వెంటనే "రండి సారు, ఎక్కండి" అని అందరం ఎక్కిన తర్వాత జీపుని ముందుకి ఉరికించాడు.<br /><br />పదినిముషాల్లో ఆ జలపాతం దగ్గరికి అందరం చేరుకొన్నాం. అక్కడ మాకెవ్వరు కనిపించలేదు. అందరూ కంగారుపడ్డారు ఒక్కనేను తప్ప. నేను ఏమైతే అనుకొన్నానో అదే అయింది. అభిగాడు నేను అనుకొన్నంత పని చేసాడు. వీళ్ళ పిచ్చి కాకపొతే వీళ్ళు అంతా నీళ్ళల్లో వెతుకుతున్నారు. వెళ్లి అడవిలో ఉండే పొదల చాటున వెతికితే కన్పిస్తారు అని నా ఆత్మారాముడు ఘోషించడం మొదలు పెట్టాడు. ఇంతలో మా ప్రసాదు గాడు "రేయ్" అంటూ నన్ను పిలిచాడు. "ఏంటి రా?" అన్న నా ప్రశ్నకు బదులుగా "ఇలా రా" అని కళ్ళతోనే సైగచేసాడు. నేను అన్యమనస్కంగా అటువైపు నడిచాను. అక్కడ అభిగాడి బట్టలు, షూ అన్నీ కుప్పగా పడి వున్నాయి. కాని వాళ్ళిద్దరి జాడ మాత్రం లేదు. ఇంతలో మమ్మల్ని చేరుకున్న మా డ్రైవరు, రాధిక వాటిని చూసి కాస్త ఆందోళన పడ్డారు. అందరం కలిసి పెద్దగా "అభీ, అభీ" అంటూ పిలవడం మొదలు పెట్టాము. అంతలో ఆ జలపాతం హోరులో ఎక్కడో లీలగా ఎవరో మూలుగుతున్న శబ్దం నను లీలగా చేరింది. హడావుడి చేస్తున్న మా వాళ్ళందరిని కాస్సేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండమని చెప్పి అందరితో కలిసి అటువైపు నడిచాను. అక్కడ మాకు కనిపించిన దృశ్యం మమ్మల్నందరినీ ఊపిరి బిగపట్టేసేలా చేసింది.<br /><br />అక్కడ.. మా అభిగాడు సుడిగుండంలో చిక్కుకొని ఉన్నాడు. ఆ సుడిగుండం లోని నీళ్ళతో పాటు గిరగిరా తిరుగుతూ "నన్ను కాపాడండి.. హెల్ప్ హెల్ప్.." అంటూ పెద్దగా అరుస్తున్నాడు. కాని ఆ జలపాతం హోరులో వాడి అరుపులు ఎవ్వరికీ వినిపించడం లేదు. కాని ఆ దృశ్యం నన్ను పెద్ద ఆశ్చర్యపరచలేదు. కాకపోతే కాస్సేపు కాళ్ళుచేతులు ఆడకుండా చేసింది. అందరిదీ అదే పరిస్థితి. కాని మల్లి చేస్తున్న పని చూసి మా అందరికి నోట మాట రాలేదు. దేన్నైతే స్త్రీ తన ప్రాణం కన్న ఎక్కువగా భావిస్తుందో ఆ మానాన్ని కుడా లెక్క చేయకుండా తన వొంటి మీద వున్న ఏకైక చీర మొత్తం విప్పి, దాన్ని వాడికేసి విసిరి వాడిని కాపాడేదానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంది. వాడేమో ఆ చీరను పట్టుకొని కూడా భయవిహల్వుడై అరుస్తూనే ఉన్నాడు. మల్లి తన బరువు మొత్తం ఒక రాతిపై వేసి వాడిని ఆ సుడిగుండంలోంచి బయటకు లాగేదానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది. ఆ ప్రయత్నంలో వాడి బరువు తను మోయలేక,లాగలేక తన శరీరం ఆ రాతికేసి ఒరుసుకొని రక్తం కారుతున్నా పట్టించుకోకుండా వాణ్ణి కాపాడేదానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది. ఇంతలో మేము తేరుకొని వెళ్లి ఎలాగోలా కష్టపడి వాణ్ణి ఆ సుడిగుండంలోంచి కాపాడేము. బయటకు వచ్చిన అభి షాక్ వల్ల స్పృహ తప్పిపడిపోయాడు.<br /><br />స్పృహ తప్పిన అభిని వెంటనే జీపులో వేసుకొని అక్కడే వున్న ప్రభుత్వ హాస్పిటల్ కి తీసుకు వెళ్ళాం. ఆ కంగారులో మా అభిగాడిని కాపాడిన మల్లిని అక్కడే వదిలి వచ్చేశాం అన్న సంగతి "మల్లి ఎక్కడ?" అని రాధిక నన్ను అడిగేంత వరకు మాకు ఎవ్వరికీ తట్టలేదు. వెంటనే నేను, ప్రసాదు జీపు వేసుకొని జలపాతం దగ్గరికి వెళ్ళాం. కాని అక్కడ మల్లి లేదు. తర్వాత గెస్ట్ హౌస్ దగ్గరికి వెళ్ళాం. కాని అక్కడ కుడా మల్లి కాని, రంగయ్య కాని ఎవ్వరు కనిపించలేదు.వుస్సూరుమంటూ హాస్పిటల్ కి తిరిగి వచ్చాం. అక్కడ మల్లిని, రంగయ్య ని చుసిన మాకు ప్రాణం కుదుటపడింది. అందరం కలిసి అభి వున్న రూమువైపు నడిచాం. మేం వెళ్ళేసరికి అభి గాడికి స్పృహ వచ్చివుంది. రాధిక ఇచ్చిన జ్యూస్ తాగుతూ ఉన్నాడు. అప్పుడే రూం లోకి వస్తున్న మల్లిని చూసిన వాడి కళ్లు మెరవడం గమనించాను.కాని ఎందుకో మాత్రం అర్దం కాలేదు. అప్పుడే రూము లోకి వచ్చిన డాక్టరు "ఇక పర్లేదు. షాక్ వల్ల కాస్త స్పృహ తప్పింది. ఇక ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళొచ్చు" అని చెప్పాడు. ఆ మాటలకి అందరం హాయిగా ఉపిరి పీల్చుకొన్నాం. అంతలోనే రాధిక డాక్టరు వైపు తిరిగి, "డాక్టరు గారు, వీడిని కాపాడటంలో ఈ అమ్మాయికి దెబ్బలు తగిలాయి. కాస్త చూడండి" అని అన్నది. "ఏంకాలేదమ్మగోరు" అంటూ మల్లి తప్పించుకోవాలని చూసింది. కాని మేం అందరం తనని వదలలేదు. తనని నేను, రాధిక కలిసి బలవంతంగా డాక్టర్ రూములోకి తీసుకెళ్ళి తన గాయలకి డ్రెస్-అప్ చేయించాము. తనని బయటకు తీసుకు వస్తూ నా మనస్సులో ఉన్న సందేహాలన్నింటిని బయటపెట్టాను.<br /><br />"మల్లి, మా వాడిని ప్రాణాలకి తెగించి మరీ కాపాడావు. కాని అలా కాకుండా ఇంకెలాగో ఒకలా ప్రయత్నించోచ్చు కదా?" అని అడిగాను. "సారూ, ఇలా రెండేళ్ళ కాడ నా చంటోడు దాంట్లోనే పడ్డాడు. నేను తాడు కోసం చూసేసరికి ఆడు మమ్మల్ని వోగ్గేసిపోయిండు. నాలా మరే తల్లికి వొద్దు. నా చంటోడు పెద్దోడు ఐతే గచ్చు ఆ సారులానే ఉంటడు. అందుకే అట్ట కాపాడినా. సారూ మీరంతా చల్లగుండాలే. మీరంతా చల్లగుండాలే." అంటూ చెమ్మగిల్లిన కనులతో అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయింది. నేను మాత్రం స్తబ్దుణ్ణి అయ్యాను. తన చెప్పిన మాటల సారాంశం ఇంకా నా చేవుల్లోనే "మీరంతా నా బిడ్డలాంటోళ్ళు!! బిడ్డలాంటోళ్ళు!!" ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంది. ఇంతలో నా భుజం మీద ఎవరో ఆసరా కోసం చెయ్యి వేశారు. చూద్దును కదా తడి కళ్ళతో అభి. మా మాటలన్నింటిని విన్నట్లు వాడి వాలకమే చెబుతోంది. ఇంతలోనే వాడు నన్ను పట్టుకొని బావురుమన్నాడు. ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించబోతున్న ప్రసాదుని, రాధికని చూపులతోనే వారించాను. వాడి మనస్సులోని కల్మషం, నా మనస్సులోని కుత్సితం అంతా మల్లి పునాదుల్తో సహా పెకిలించి వేసింది. కాస్సేపటికి వాడు తేరుకున్నాడు. మా ఇద్దరి చూపులు కలుసుకొన్నాయి. వాడి కళ్ళలోని సంఘర్షణని నేను చూడగలిగాను. ఎందుకంటే ఇంచుమించు నాది అదే పరిస్థితి. ఎవరో చెప్పినట్లు,<br />జీవితంలో మంచి వ్యక్తిగా స్థిరపడేదానికి,<br />సంఘర్షణ నాంది..<br />ఆలోచన పునాది..<br />వ్యక్తిత్వం భవంతి..<br />అలాంటి సంఘర్షణతోనే మొదటిఅడుగు వేసి మా ప్రయత్నాన్ని ఆరంభించాం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-378401282654567594?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-30063505943236999102008-04-10T11:45:00.001+05:302008-04-22T11:31:51.288+05:30అప్పుడప్పుడు.. గుండెచప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఎద మాటలాడనప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. కల చెదిరినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. కన్నీరు చెలియకట్ట దాటినప్పుడు ..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఏకాంతం నన్నావరించినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. జ్ఞాపకాలూ కదిలించినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఊహలు నను ఊపేసినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. మది మూగవోయినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. మౌనం నన్నాశ్రయించినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఆశలు నను కుదిపేసినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. నిరాశలు నను ముంచెత్తినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఏదో మైకం నన్నావహించినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. చూపులు నిను వెతికినప్పుడు..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఇలా నీ కోసం ప్రతి క్షణం మరణిస్తూ వున్నా..<br />అప్పుడప్పుడు.. ఇలా నీవు మిగిల్చిన ఏకాంతంలో బ్రతుకు వెళ్ళదీస్తున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3006350594323699910?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-27772083075336958272008-04-06T12:40:00.003+05:302008-04-28T10:01:24.769+05:30జ్ఞాపకాల అరల్ని తవ్వుతూంటే... <br />ఎక్కడో చూసిన జ్ఞాపకం.. <br />ఎప్పుడో కలసిన జ్ఞాపకం.. <br /> <br />ఎన్నడో ఓ నవ్వు రువ్వినా జ్ఞాపకం.. <br />ఎచ్చటో కలసి నడచిన జ్ఞాపకం.. <br />ఎదరినో కలసి ఊసులద్దిన జ్ఞాపకం..<br /><br />కలల తాలూకు తియ్యదనాన్ని కలసి పంచుకొన్న జ్ఞాపకం.. <br />ఊహాల తాలూకు అనుభూతుల్ని నెమరు వేసుకొన్న జ్ఞాపకం.. <br />కష్టాల తాలూకు బాధల్ని కలసి మోసిన జ్ఞాపకం.. <br /><br />ఇన్ని జ్ఞాపకాల మధ్యన.. <br />నీవు మిగిల్చిన ఒంటరితనపు అనుభూతుల మధ్యన ఏకాకిలా నేను..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2777208307533695827?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-81093559723366390292008-04-06T12:28:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.055+05:30కదిలే కాలాన్నీ కాస్సేపు ఆగమని అడిగా.. <br />నీ సమక్షంలో వున్నప్పుడు..<br /><br />చెదిరే కలల్ని కాస్సేపు వుండమని అడిగా.. <br />నీవు నా స్వప్నాలలో విహరిస్తున్నప్పుడు.. <br /><br />ఎగిసే అలల్ని కాస్సేపు అలానే వుండమని అడిగా.. <br />నీ ఊహల జ్ఞాపకాలని అవి మోస్తూ ఉంటే.. <br /><br />పున్నమిరాజుని అడిగా ఎప్పటికి అలానే వెన్నెల చిందించమని.. <br />నీ మోములో వెన్నెల తాలూకు అవ్యక్తానుభూతి గోచరిస్తూ ఉంటే.. <br /><br />తళుక్కున మెరిసే తారకలని అడిగా.. <br />నీ దరహాసాల తలుకుల్ని అవి మురిపిస్తూ ఉంటే.. <br /><br />ఎగిరే విహంగాలని, రెక్కల్ని ఇవ్వమని అడిగా.. <br />నీ దరి చేరాలని మనసు తొందర పెడుతూంటే... <br /><br />హోయలోలికే స్రవంతుల్ని అడిగా.. <br />నీ హోయల్ని చూసి హొయలు వెల్లబోయమని.. వెలవెలబొమ్మని..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8109355972336639029?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-47663795844020761362008-04-06T12:25:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.056+05:30నాకు అత్యంత సామీప్యాన నువ్వున్నావన్న భావం..<br />కాని అందనంత దూరంలో మాత్రం నీ రూపం..<br /><br />ఊహల్లో, నీ సన్నిధిలో నే సేదదీరే సమయం..<br />క్షణమైనా మూయని నా కన్నులనిండుగా నీ రూపం..<br />సడి చెయ్యని నా ఎద నిండా నీ ద్యానం..<br /> <br />ఊసుల్లొ, నీ సమక్షంలో నే విశ్రమించే నిముషం..<br />నీ స్వసలోని పరిమళాలని..<br />నీ చుపులోని ఆత్మీయ భావలలని..<br />నీ స్పర్శలోని వెచ్చదనాలని..<br />నా మది నిండా పదిల పరుచుకొన్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4766379584402076136?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-52918289932014805482008-04-06T12:15:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.057+05:30ప్రతిరోజూ నీకై నే నిరీక్షిస్తూ ఉంటాను కదా??<br />అయినా ఊహల్లొ తప్ప వాస్తవిక జగత్తులో కనిపించని నువ్వు!!<br />నడి రేయి సడి చేయక ఏతెంచి..<br />కలుత నిద్దురలోని నా కన్నులకు నీ ఊహల పరిమళాలను అద్దుతావు!!<br />ప్రతి నిముషం నీకై నిరిక్షించే నా మదిని నీ జ్ఞాపకాలతో నింపుతావు!!<br />నీ ఊహల జ్ఞాపకాలలో తడిచి నేను ముత్యమై ప్రకాశిస్తున్నా!!<br />నీ కోసం స్వచ్ఛంగా నేను అచ్ఛంగా ఎప్పటికీ ఎదురు చూస్తూనేఉంటా!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5291828993201480548?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-57861223541882235892008-04-06T12:02:00.001+05:302008-04-22T11:33:46.057+05:30చిరుగాలి చిరు సవ్వడి చేసినా చాలు..<br />అది నీ పాదాల సవ్వడేమోనని..<br />నాలో చిన్న అలజడి!!<br /> <br />గుడిగంటలు చిరు ధ్వని చేసినా చాలు..<br />అది నీ మువ్వల సవ్వడేమోనని..<br />నాలో చిన్న ప్రతిధ్వని!!<br /><br />పువ్వులు చిరు వయ్యారాలు పోయినా చాలు..<br />అది నీ నడకల హొయలేమోనని..<br />నా చిన్ని గుండెలో చిరు హొరు!!<br /> <br />పిల్ల తుమ్మెర అల్లరిగా నా శ్రవణాన్ని సృశిస్తే..<br />అది నీ శ్వాస తాలూకు స్పర్శ ఏమోనని..<br />నా మనస్సులో చిన్న కదలిక..<br /> <br />పల్లె పడుచుల రవళిని నీ అందెలరవళి ఏమోనని..<br />పరవసించి పాడే కోయిల పాటలని నీ మాటలేమోనని..<br />ఉషఃకిరణాల ఉషఃస్సులో మెరిసే తుషారబిందువుని చూసి..<br />నీ ముక్కేరేమోనని ముచ్చట పడుతున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5786122354188223589?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-76085377771506128632008-04-06T11:34:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.058+05:30మౌనమా.. మౌనమా..<br />మాటలకందని మధుర భావమా..<br /> <br />స్వప్నమా.. స్వప్నమా..<br />చేతలకందని సుమధుర జాలమా..<br /> <br />నిశ్శబ్ధమా.. నిశ్శబ్ధమా..<br />ఊహలకందని సుందర కావ్యమా..<br /> <br />చైత్రమా.. చైత్రమా...<br />చిత్తరువులా నిలిచే అద్భుతచిత్రమా..<br /> <br />ప్రాణమా.. ప్రాణమా..<br />నా ఊహల్లో ఊపిరోసుకున్న నా ప్రాణమా..<br />అందుకో నా ఈ నీరాజనం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7608537777150612863?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-24272860998928925822008-04-06T11:30:00.001+05:302008-04-22T11:33:46.058+05:30సూరీని దాటిన నీ కిరణాలు..<br />నీ అందెలను స్పృశించెనులే నా చరణాలు..<br /> <br />చందురిని దాటిన నీ పాదాలు..<br />నీ మువ్వలను ముద్దెడినులే నా పదాలు.. <br />నే...<br />మెరుపై..<br />ఉరుమై..<br />చినుకై..<br />విల్లై..<br />హరివిల్లై..<br />నీ మేని మెరుపై..<br /> ..ఎప్పటికి ఉండనా??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2427286099892892582?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-65955383023742356252008-04-06T10:59:00.001+05:302008-04-22T11:33:46.059+05:30ఈ క్షణం ఒకేఒక ఆశ..<br />నీ స్వరం వినాలని తీయగా..<br /> <br />ఈ నిముషం ఒకేఒక ఆశ..<br />నీ సామీప్యాన వుండాలని హాయిగా..<br /> <br />ఈ ఘడియ ఒకేఒక ఆశ..<br />నీ చెంతనే నడవాలని మనసారా..<br /> <br />ఈ క్షణం ఒకేఒక ఆశ..<br />నీ రూపం చూడాలని తనివితీరా..<br /> <br />ఎప్పుడూ.. గుండెచప్పుడూ.. ఎప్పుడూ.. ఒక తలంపు..<br />నిను వదలలేకుండా వుండలేనని నా మదిని కలవర పెడుతూంటే..<br />ఎప్పుడూ.. మదిచప్పుడూ.. ఎప్పుడూ.. ఒక మదింపు..<br />నిను చూడలేకుండా ఉండలేనని నా హృదిన అలజడి రేపుతూంటే..<br />నా నయనమెటు??<br />నీ పయనమెటు??<br /><br /> - Inspired by ఈ క్షణం ఒకే ఒక ఆశ song..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6595538302374235625?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-86235205256698656342008-04-06T10:57:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.059+05:30ఆకాశం మబ్బుల పందిరి వేసింది..<br />నీకోసం మేఘాల పల్లకి పంపింది..<br />తనతో నిను రమ్మని..<br />అదిగో నను చూడమని..<br />అల్లరిగా హరివిల్లుల రవళి వేసింది..<br /> <br />ఆకాశం తనకోసం ఒక చందురుని వుంచెనులే..<br />ఆకాశం నాకోసం మరొక చందురుని ఇల పైకి పంపెనులే..<br />తనకు నీ నవ్వులే ఇవ్వమని..<br />ఇదిగో నీ నవ్వుల తారకలను అడగమని..<br />అందంగా తారకలని అడిగింది..<br /> <br />వయ్యారాలు పోయే మేఘమాలికలని..<br />నయగారాలు పోయే రాజహంసలని..<br />నీతో నడవమని..<br />నడకల హొయ్యారాలు నేర్వమని..<br />ఆకాశం.. నీకోసం..<br />కరిగిందిలే.. కరిగి..<br />చినుకుగా మారి.. వరదై పొంగి..<br />ప్రతి చినుకుతో నిను స్పృశించాలని చూసి..<br />చేతకాక.. తాళలేక..<br />బాధపడుతూ..<br />ఆకాశం.. నీకోసం.. ఎర్రబడిందిలే..<br />ఎందుకో.. ఏమిటో..<br />ఆకాశం.. నీకోసం.. ఎర్రబడిందిలే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8623520525669865634?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-55542861459474944552008-04-06T10:09:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.061+05:30మెరిసే కళ్ళలోన..<br />కురిసే పూల వాన..<br />వాలే సోగ కళ్ళలోన..<br />విరిసే సిగ్గుల వాన..<br /><br />చూసే ఓర చూపులోన..<br />కదిలే భావాల నావ..<br />చిందే దరహాసాలలోన..<br />కురిసే అతిశయాల భావన..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5554286145947494455?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-39306231889228659052008-04-06T09:59:00.002+05:302008-04-28T10:01:15.791+05:30ప్రతి నిశిరాత్రి..<br />ఊహలు ఊపిరి పోసుకొంటున్న వేళ..<br />స్వప్నాల తలపులు విచ్చుకొంటున్న సమయాన..<br />మెల్లగా నా ఎద తలుపులు తెరుచుకొంటున్న వేళ..<br /> <br />అదిగో..ఎక్కడో..<br />లీలగా..మెల్లగా..<br />నీ అడుగుల సవ్వడి..<br /><br />వెన్నెల తాలుకు శరదృతువులలో..<br />వింజామరలా వీస్తున్న గాలిని సైతం..<br />నీ మేని పరిమళం ఆపేస్తూ వుంది..<br /> <br />వేసవి తాలూకు వసంతఋతువులలో..<br />తీయగా వినిపిస్తున్న కోయిల పాటని సైతం..<br />నీ స్వరం చిన్నబుచ్చుతోన్నది..<br /> <br />ఆనందాల సంబరాలు, అంబరాన్ని అంటే వేళ<br />కూడా..<br />విషాద ఛాయలు, పాతాళాన్ని చూపే వేళ..<br />కూడా..<br />నోట నీ పేరే పలుకుతున్నా..<br />నీ ఊహల్లొ బ్రతుకుతున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3930623188922865905?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-85172682326782880272008-04-06T00:08:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.062+05:30నింగి అంచులవేరకు వెళ్ళా..<br />నీవు నాకు కనిపించనపుడు..<br /> <br />హరివిల్లును విల్లులా వంచా..<br />నీ మోములో దరహాసం మాయమయినప్పుడు..<br /> <br />నేల నింగి కలిసే వరకు వెళ్ళా..<br />నీ కోరిక తీర్చాలి అనుకొన్నప్పుడు..<br /> <br />శిలని శిల్పంలా మలిచా..<br />నీ రూపం నా మదిలో మెదులుతూన్నప్పుడు..<br /> <br />విరులకు నా అంత అదృష్టం లేదని తెలిపా..<br />నీ కురులు నా మోముపై కదులుతూన్నప్పుడు..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8517268232678288027?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-20365718369503166032008-04-06T00:07:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.063+05:30గుండె గూటిన దాగిన నా సామ్రాగ్ఞి..<br />ఎదలోయల నిండిన నా చిత్రాగ్ఞి..<br />నీ ఊహ కోసం ఊపిరి నయ్యెద..<br />నీ స్వేదం కోసం కాచే ఎండ నయ్యెద..<br />నీ కురుల కోసం పూచే పువ్వు నయ్యెద..<br />నీ సిరుల కోసం వీచే సమీరమయ్యెద..<br />నీ ఆనందం కోసం రాలే చినుకు నయ్యెద..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2036571836950316603?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-61343712842740374572008-04-06T00:01:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.064+05:30కాలమా, కాస్సేపు నిలువుమా..<br />సమయమా, కాస్సేపు ఆగుమా..<br />క్షణమా, కాస్సేపు నిరీక్షించుమా..<br />నిముషమా, కాస్సేపు అనిమేషమై వుండుమా..<br /> <br />ఓ కరిగి పోవు కాలమా..<br />తన ఊహల్లో నను బంధింపుమా..<br />ఓ ఆగని సమయమా..<br />తన జ్ఞాపకాల సంద్రంలో నను నింపుమా..<br />ఓ నాకోసం నిరీక్షించని క్షణమా..<br />తన రెప్పల మాటున నను క్షణమైనా చిత్రించుమా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6134371284274037457?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-2432469485240033172008-04-05T23:55:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.065+05:30శ్వాస గతి తప్పుతూ వున్నది.. <br />ధ్యాస మతి తప్పుతూ వున్నది.. <br />నయనాలు నలు దిక్కులా వెతుకుతున్నాయి..<br />చరణాలు పలు దిక్కులా ప్రతి ధ్వనిస్తున్నాయి..<br /><br />నా తపం నీ కోసం.. <br />నా జపం నీ కోసం.. <br />నీ ఆనందం నా కోసం.. <br />నా భాధ నీ కోసం.. <br />అందాల ఈ మన్ను నీ కోసం.. <br />అద్భుతాల ఆ మిన్ను నీ కోసం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-243246948524003317?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-3525050258862160892008-04-05T23:45:00.003+05:302008-04-28T10:00:51.382+05:30నింగికి నేలకి చినుకుల వారధి వెయ్యనా?? <br />నువు నాకోసం నేల పైకి నడచి వస్తానంటే.. <br />దివికి భువికి హరివిల్లుల వంతెన కట్టనా?? <br />నువు నాకోసం ఇల పైకి దిగివస్తానంటే.. <br /><br />అందాల జాబిల్లిని తుంచి నీ సిగలో తురమనా?? <br />నువు నా చెంత వుంటానంటే.. <br />చుక్కలన్నీ తెచ్చి నీ పానుపునై వెదజల్లనా?? <br />నువు నా వెంట వుంటానంటే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-352505025886216089?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-67839232024330247632008-04-05T23:44:00.002+05:302008-04-28T10:01:15.791+05:30అందని కలల కోసం ఆ ఆరాటమెందుకు??<br />స్వప్నం సుదూరమని తెలిసి ఆ పరుగులెందుకు??<br /><br />వెంబడి నడిచి వచ్చే నీడ కరుగక వుండునా??<br />కాంతి అందించే దీపం కూడా తరుగక మిగులునా??<br />సంతోషం పంచే నీ సన్నిధి బాధ పంచక మానునా??<br /><br />ఊహలు వాస్తవాలు కావని తెలిసి వాటిలో తడవటం ఎందులకు??<br />ఎక్కి వచ్చే ఏడుపు నాపుట ఎవరి తరం??<br />సంద్రంలా పొంగే కన్నీళ్ళనాపుట ఎవరికి సాధ్యం??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6783923202433024763?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-51660200980511950402008-04-05T23:30:00.003+05:302008-04-28T10:01:24.771+05:30నేస్తమా.. నేస్తమా.. <br />లాలించే అమ్మవు నీవై.. <br />పాలించే నాన్నవు నీవై.. <br />నీ గుండెల్లో నిలిపావు నను భద్రంగా..<br /><br />స్వప్నాల ఈ జగత్తులో.. <br />దారేదో తెలియని ఈ లోకంలో.. <br />నను నడిపించావు గారంగా.. <br /><br />అరుణిమ దాల్చిన ఆకసంలా.. <br />రుధిరం దాచుకొన్న అగ్నిలా.. <br />వున్న నను,<br />నీ మాటలతో చేసావు హిమంలా.. <br /><br />ఆలోచనల హారం ధరించి.. <br />బాధా సుడిగుండాలలో చిక్కి..<br />వున్న నను,<br />నీ చేతలతో చేసావు హాయిగా.. <br /><br />నా ఒంటరి జీవితపు పుస్తకంలో.. <br />నే తెరిచే ప్రతి పుటలలో.. <br />నే వెదికే,<br />నా కవితా భావజాలపు ప్రతి అక్షరం నీవే సుమా!!<br /><br />నా గుండె చేసే చిరు సవ్వడిలో.. <br />నా కంటి నీరవపు నిశబ్దంలో.. <br />నిశరాత్రి, కటిక చీకటిలో.. <br />నా నీడ నను వీడిపొయినా.. <br />నా వెంట వుండే భావన నీవే సుమా!! <br /><br />నే సంతోషం పొందే వేళ.. <br />నను అందరు అభినందించే వేళ.. <br />నా నయనాలు వెతికేది.. <br />ఎక్కడో దాగి, నా విజయాన్ని.. <br />నా కన్నా ఎక్కువగా ఆస్వాదించే నిన్నే సుమా!! <br /><br />నేస్తమా.. నేస్తమా.. <br />నను ఎప్పటికి వదలకుమా.. <br />నేస్తమా.. నేస్తమా.. <br />నను ఎన్నటికీ వీడకుమా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-5166020098051195040?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-60672362398456409692008-04-05T22:25:00.003+05:302008-04-28T10:01:15.792+05:30ఉషఃకాంత ఉషఃస్సులా.. <br />నీరవకాంత నిశ్శబ్దంలా.. <br />తుషారబిందువు స్వచ్ఛతలా.. <br />రేరాజు కిరణాల తీవ్రతలా.. <br />నెలరాజు మోములోని దరహాసంలా.. <br />వసంత కాలపు గడుసుదనంలా..<br /><br />కోయిల గానంకే పేరు పెట్టేలా.. <br />నేలవంకకు వంక పెట్టేలా.. <br />వున్న నీ సొగస్సు చూసి.. <br />నిద్దురలో కూడా నిను తలచి.. <br />కలలో కూడా నిన్నే పిలిచి.. <br />వుహలలో కూడా నిను వలచి.. <br />వాస్తవాలకు కడగండ్లు మిగిల్చి.. <br />నను నేను మరిచి.. <br />జ్ఞాపకాల దొంతరలో నిను పదిలంగా దాచుకోంటున్నా.. <br />కృష్ణపక్షపు జాబిల్లిలా నిను అపురూపంగా చూసుకొంటున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6067236239845640969?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-44093048854445680152008-04-05T22:13:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.070+05:30సరసస్వర సుర చరీతం, నీ గీతం.. <br />ఘరజఝ్వర నీలా హాలాహలం, నీ భావం.. <br />అషమధ్వర లీలా సురాపానం, నీ నామం.. <br />అభినందన మందారహారం, నీ తాపం.. <br />సుల జజ్జల చంచల చిత్రం, నీ రూపం.. <br />విర జాజుల సంచలన సిత్రం, నీ అధరం.. <br />అవిలాల్విల అవ్యక్తభావం, నీ పయోధరం.. <br />చర విర పుర మధుర విరహం, నీ గానం.. <br />మధురం..సుమధురం..విరిసిన నీ అధరం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4409304885444568015?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-63323125859509723952008-04-04T15:27:00.001+05:302008-04-22T11:33:46.071+05:30మనస్సు ముంగిట నిలిచిన రంగవల్లివా??<br />వయస్సు వాకిట విరిసిన సుమవల్లివా??<br />వెన్నెలలా మెరిసే అన్నుల మిన్నుల కన్నులవా??<br />కన్నుల నిండా నిండిన వెన్నెల చిన్నియవా??<br />సుమగంధాలు వెదజల్లే మరుమల్లియవా??<br />వసంతాలు చిందించే ఆమనివా??<br />కమ్మని కోయిల రాగ కుజితానివా??<br />స్వరాల హారాల రాగ మల్లికవా??<br />నీతపు సుతి మెత్తని స్పర్శల కన్నియవా??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6332312585950972395?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-8064132631617890872008-04-04T15:17:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.072+05:30కన్నీరుని దోసిలితో పట్టి..<br />నీ పాదాలను అభిషేకించనా??<br /><br />నవ్వుల పువ్వుల్ని ఏరి..<br />సుమగుచ్ఛంగా మార్చి అందించనా ??<br /> <br />వెన్నెల కులుకుల్ని కన్నులనిండా నింపి..<br />మిన్నుకు సైతం అందకుండా నీకే అందించనా??<br /> <br />తారకల మిణుకుల్ని ఏర్చికూర్చి పేర్చి..<br />నీ జడవంపులో తురమనా??<br /> <br />హృదయ భావజాలన్ని ఎద బీజాక్షరాలుగా మార్చి..<br />నీ మనో ఫలకం పై లిఖించనా??<br /><br />జీవిత చరమాంకంలో..<br />నీ ఒడిలో తల వాల్చి ఈ జీవితాన్నిక ముగించనా??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-806413263161789087?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-86800965185008591292008-04-04T15:16:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.072+05:30కన్నులకెందుకు ఈ కలవరం..<br />మదిలో ఎందుకు ఈ కలకలం..<br />ఎదలో ఎందుకు ఈ పరవశం..<br /> <br />నా మది నా మాట విననంటూవుంది..<br />నా నయనాలు నీకై వెతుకుతూ వున్నాయి..<br />నా పాదాల పయనాలు నీ సామీప్యం వైపే..<br /> <br />కమ్మని నా కలల సామ్రాగ్ఞి ..<br />ఆశల ఇలవేణి..<br />భావావేశాల కలబోణి..<br />అందుకోవా నా వూహల కౌగిలిని..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8680096518500859129?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-31829884294607492232008-04-04T15:02:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.073+05:30నా దేహం శిధిలమవుతూ వున్నది..<br />అయినా నీ జాడ లేదు.<br />నా శ్వాస ఆగి పోవుచూ వున్నది..<br />అయినా నీ ధ్యాస నను వీడ లేదు..<br /><br />నా తలంపులలో నిలిచిన ప్రియ నేస్తమా,<br />కడసారయినా కన్నీటి వీడ్కోలు ఇవ్వగలవా??<br />నా ఎదలో కొలువై వున్న ప్రాణసఖి,<br />చివరిసారయినా కన్నులకు అదృష్టాన్ని ప్రసాదిస్తావా??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3182988429460749223?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-44259051461157717632008-04-04T15:01:00.001+05:302008-09-05T16:20:47.597+05:30కనిపించని కలలెన్నో..<br />తీరాన్ని తాకని అలలెన్నో..<br /><br />వినిపించని స్వరాలెన్నో..<br />విపంచి ఒలికించని రాగాలెన్నో..<br /><br />కంటి నుంచి జాలువారిన కన్నీటిచినుకులెన్నో..<br />కనుపాప మోయలేని నిశిరాత్రి కునుకులెన్నో..<br /><br />శ్వాస తీయని క్షణాలెన్నో..<br />ధ్యాస తప్పించే తలంపులెన్నో..<br /><br />పెదవి మాటున దాగిన మాటలెన్నో..<br />పెదవి పై నిలిచిన మౌనాలెన్నో..<br /><br />మౌనం చాటున ఆగిన పలుకులెన్నో..<br />నను నే మరచిన ఘడియలెన్నో..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4425905146115771763?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-49854278337369454502008-04-04T13:51:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.074+05:30వీనుల విందుగా వీణానాదం వినిపిస్తే ఎమిటో అనుకొన్నా..<br />అది నీ పలుకుల మహాత్యమేనని ఇప్పుడే తెలుసుకొన్నా..<br /><br />కన్నులముందుగా మువ్వలపాదం కనిపిస్తే ఎవరిదో అనుకొన్నా..<br />అది నీ సుతిమెత్తని అడుగుల సవ్వడేనని ఇప్పుడే క్రొంగొత్తగా కనుగున్నా ..<br /><br />నాసిక మెండుగా సుగంధ సుమభరిత పరిమళం మెదిలితే ఏమో అనుకొన్నా..<br />అది నీ మేని పరిమళమేనని ఇదిగో ఇప్పుడే తెలుసుకొన్నా..<br /><br />పలికే పెదవే తియ్యనితే, ఏమైంది నాకు అని అనుకొన్నా..<br />పిలిచింది నీ పెరేనని,<br />తలచింది నిన్నేనని ఇప్పుడే తెలుసుకొన్నా.. తెలుసుకొన్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4985427833736945450?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-30537233208660631932008-04-04T13:49:00.001+05:302008-04-28T10:01:24.772+05:30సమయం చాలని స్వప్నమిది..<br />గమ్యం లేని పయనమిది..<br />ఉదయం చూడని అకసమిది..<br />ఇది.. ఇది... నా వెతల మది..<br /> <br />నీరవ నిస్సబ్దపు నిశీధి లో, <br />నా కంటి పాప సాక్షిగా జాలు వారిన..<br />కన్నీటి వ్యధా భరితపు, <br />జ్వలాపూరితపు పరితప్త నివేదన..<br />వినేదెవ్వరు?<br /><br />నిరాశపు వడగండ్లలో..<br />నిట్టూర్పుల జడి వానలో..<br />నీ నామ స్మరణ తప్ప ఇంకేమి తెలియని <br />జీవచ్ఛవంలా వున్న నా ఎద పరివేదన..<br />ఆలకించేదెవ్వరు??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3053723320866063193?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-90015473799166094872008-04-04T13:33:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.075+05:30చెక్కిలిన జాలువారే కన్నీటి రాకకు..<br />కారణం ఎమిటో చెక్కిలికి తెలుసునా??<br /><br />మౌనం మాటున దాగిన మాటలకు..<br />అర్ధాలేమిటో అధరాలు తెలుపునా??<br /> <br />బాధకు.. చెమ్మగిల్లే నయనాలకు..<br />సంభంధం ఎమిటో తెలుసునా??<br /> <br />ప్రయత్నపు మాటున అప్రయత్నంగా..<br />దాగిన సరాగాల సుస్వరం వినేదెవ్వరు??<br /> <br />ఏదరినో.. ఎందరినో.. తాకిన..<br />ఉషఃస్సు నా దరికి చేరదెందుకు??<br /> <br />కలకూజితం కాని సుస్వరం ఎందులకు??<br />మోడు వారిన జీవితం ఎందులకు??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-9001547379916609487?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-46825489480429945602008-04-04T13:04:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.076+05:30కంటికి కునుకు దూరం...<br />పెదవికి పలుకు భారం..<br />ఎదలో ఊహల పరవశం..<br />మదిలో తలపుల కలవరం..<br /> <br />మనస్సును చేరిన చూపుల శరంపరం..<br />హృది సంద్రంలో ఎగసిన అలజడుల శరధ్వరం.<br />తిమిరపు మోములో కూడా వెల్లివిరిసే అతిశయం..<br />సమిరపు చల్లదనాల కలకూజితం..<br /> <br />కంటి రూపులో..<br />వంటి మెరుపులో..<br />పెదవి విరుపులో..<br />దృశ్యపు మైమరపులో..<br />సద్రుశ్యపు అదృశ్య భావనల తామర తుంపరపు విరిపరంపరలా...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4682548948042994560?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-70220013098164254022008-04-04T12:57:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.076+05:30ముగ్ధలా ఒదిగిన మౌనమా నీకు వందనం...<br />ఆధారాలు దాటని నీ నవ్వులకు అభివందనం..<br /><br />సిగ్గుతో వాలిన సోగ కన్నులకు మందాలహారం..<br />సడి చేయని నీ నడకలకు నా నీరాజనం..<br /> <br />సన్నిధిలో శ్వాస మరచిన తనువునకు చుంభాభివందనం..<br />పెన్నిధిలో ధ్యాస తప్పిన ఎద పదనిసలకు మౌనాభివందనం..<br /> <br />చూపులతో కైవారాన్ని ఎదలో దింపే నయనాలకి పాదాభివందనం..<br />వుహలతో ఊయ్యలూపే నీ తలపులకి కుసుమాభివందనం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-7022001309816425402?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-878206252776832872008-04-04T12:45:00.001+05:302008-04-22T11:33:46.077+05:30ఎద వేదన నివేదించలేని..<br /> కన్నులకే ఎందుకు కన్నీరు???<br />మది యాతన తెలుపలేని..<br /> ఆధరాలే ఎందుకు వణికేను ???<br />భావాలను అందించలేని..<br /> పయోధరాలకు ఎందుకీ మౌనం???<br /> <br />కను రెప్పల మాటున దాగిన సత్యమిది..<br />శ్వాస మరచిన ఎద చాటున వున్న ద్రుశ్యమిది..<br />ధ్యాస తప్పిన మది మాటున నిలిచిన జగత్తు ఇది..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-87820625277683287?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-7606508244721824652008-04-04T12:10:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.077+05:30కనుపాప దాటని చూపుల్లో..<br />పెదవి దాటని మాటల్లో..<br />శ్వాస ఆగిన క్షణాల్లో..<br />ధ్యాస తప్పిన నిమిషంలో..<br />తెలియని బాసలను మోసే స్పర్శల్లో..<br />తన పేరే వినిపించే శ్రవణాల్లో..<br />సింధువులా మారే బిందువుల్లో..<br />సంద్రంలా మారే కన్నీరులో..<br />వ్యధను మోసే ఎదలో..<br /><br />ఇలా..<br />అలా..<br />ఎచట..<br />కన్నా తన రూపమే..<br />ఏచోట..<br />విన్నా తన నామమే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-760650824472182465?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-28383975349550015292008-04-04T11:55:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.078+05:30కలల జీవితం మాని నీతో అలలాంటి జీవితం పంచుకోఅవాలని వుంది..<br />శిలలాంటి బ్రతుకుని వదిలి నీతో పూలలాంటి జీవితం గడపాలని వుంది..<br />అభిజాత్యపు మనుషుల్ని మరిచి నీ నీడను చేరుకోఅవాలని వుంది..<br />అధికారపు దర్పాల్ని ఏమార్చి నీ దరిని విశ్రమించాలని వుంది..<br />నిర్దయపు ఈ జగత్తును వీడి నీ సామీప్యాన నిద్రపోవాలని వుంది..<br />ప్రతి పదనిసల ప్రతిబంధకాలను బంధించి నీ జతను అందుకోఅవాలని వుంది..<br />నిరర్ధక, నిస్సహేతుక, నిరాధారాలన్నింటిని నిర్భందించి నీ అనురాగాలన్నింటిని చవిచూడాలనివుంది..<br /><br />కానీ.. ఇవన్నీ..<br />ఎప్పటి నిశిరాత్రి నిశబ్దపు కలలు??<br />ఏనాటి కాళరాత్రి కమ్మని కోరికలు?<br />ఎన్ని పురివిప్పని నా ఆశల ఊహలు??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-2838397534955001529?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-83266214803455066332008-04-03T17:49:00.004+05:302008-04-28T10:01:24.773+05:30కల చెదురుతూ.. కన్నీరు చిదుముతున్న వేళ..<br />కంటిపాప బెదురుతూ.. కంటికెదురుగా వున్న స్వప్నం కనుమరుగవుతున్న వేళ..<br />అలలా మెదులుతూ.. మస్తిష్కంలో ఆలోచనలు ముప్పిరుగొంటున్న వేళ..<br />శిలలా చెదురుతూ.. అన్యమనస్కపు ఆక్రోశాలు ముసురుకొంటున్న వేళ..<br />ఎక్కడో దూరంగా నిశీధి నీరవంలో ఒక పువ్వు విచ్చుకొంటున్న వేళ..<br />ఎచ్చటో మరోచోట ఇంకో పువ్వు రాలి పోవడానికి సిద్దమవుతున్న వేళ..<br /> <br />ఇంతటి వేదనలో కుడా..<br />నా కెదురుగానున్నచిత్తరువు నీవు..<br />నా కంటిపాపలో దాగిన చిత్రం నీవు..<br />నా ఎదలో నిలిచినది నీవు..<br />నా మది మరువనిది నిన్ను..<br /> <br />కంటిపాప స్వప్నం నీవని..<br />నిద్దుర పోనివ్వని కమ్మని జ్ఞాపకం నీవని..<br />అలవికాని నా ఆలోచనల అంతరంగ మధనాలు..<br />నిలవనియ్యని నీ ఆలాపనల సరిగంగ మధురిమలు..<br /> <br />ఎన్నటివీ జ్ఞాపకాలు??<br />ఎప్పటివీ ఆలోచనలు??<br />ఎక్కడివీ ఆలాపనలు??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-8326621480345506633?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-66744423917232283042008-04-03T17:44:00.002+05:302008-04-28T10:00:51.385+05:30కనుల నిండా నిను నింపుకొని...<br />ఊపిరి నిండా నీ శ్వాసను ఒంపుకొని...<br />ఎద నిండా నీ పై ప్రేమ పరుచుకొని...<br />మది నిండా నీ ఊహలు పేర్చుకొని..<br />నోరారా నీ నామాన్ని జపిస్తూ...<br />ప్రతి తలంపులో నిన్నే వెతుక్కొంటూ...<br />ప్రతి తలపులో నిన్నే చూసుకొంటూ.. <br />అను క్షణం నీకోసమే తపిస్తున్నా...<br />ప్రతి నిముషం నీకోసమే జీవిస్తున్నా...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6674442391723228304?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-47158755418033513872008-04-03T17:40:00.004+05:302008-04-22T11:33:46.081+05:30హృది చుట్టూ పరుచుకొన్న తలపుల సామ్రాజ్యంలో విహరిస్తున్నా..<br />అచట నే కట్టిన నీ ఊహాసౌధాలకి కాపలా కాస్తున్నా..<br />ఎద చుట్టూ అల్లుకొన్న మరో లోకంలో విశ్రమిస్తున్నా..<br />అచట నే పట్టిన నీ జ్ఞాపకాల దొంతరలని పేర్చుకొంటున్నా..<br />మనో ప్రాంగణంలో నీ చెలిమి కోసం ఎదురు చూస్తున్నా..<br />అచట గుండె తలుపుల మాటున నీ కోసం నిరీక్షిస్తున్నా..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-4715875541803351387?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-30087173181696858522008-04-03T17:36:00.003+05:302008-04-28T10:00:51.386+05:30కాలం కథను మార్చినా..<br />వాలం ఎదను గ్రుచ్ఛినా..<br />మరపు రాని మధురిమ నువ్వు..<br /> <br />కమ్మని విరిసిన కల చిమ్మని విషం చ్రిమ్మినా..<br />ఝుమ్మని ఎగిసిన అల చిక్కని నిశీధం చూపినా..<br />మదిలో మెదిలే మాళవిక నువ్వు..<br /> <br />చేజారిన జీవితం వ్రెక్కిరించినా..<br />వేసార్పుల విరహగీతం వర్షించినా..<br />మరువలేని జ్ఞాపకం నువ్వు..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-3008717318169685852?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4447993701785813971.post-62005879509744630392008-04-03T17:22:00.000+05:302008-04-22T11:33:46.084+05:30తలపుల నావలో నా ప్రయాణం నీ దరికి..<br />ఊహల త్రోవలో నా ప్రయాణం నీ దారికే..<br />కలలు మాననంటున్న నా అక్షువుల మజిలీ నీ పైకి..<br />ఎద సవ్వడిలోను నీ పదముల సవ్వడేమోనని నా మది వురికే..<br /> <br />కాని..<br />కలకుజితాల స్వరాన్ని దాటి మాట రాదెందుకని??<br />విలతుజితాల చూపుల్ని దాటి శ్వాస నిలవదేందుకని??<br /> <br />అశ్రుతప్త నయనం..<br />వ్యధాభరిత హృదయం..<br />వేదోతప్త వదనం..<br />నిరాశాపూరిత గమనం..<br />వీటన్నిటిలోనూ కుడా నా చివరి మజిలీ నీవే..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4447993701785813971-6200587950974463039?l=dprathap.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రతాప్http://www.blogger.com/profile/03415615154576959736noreply@blogger.com0